• Ernesto Lista, no naufraxio do buque Luno en Francia

    Este mércores de temporal en toda costa norte de España, os veciños de Camariñas mantíñanse en vilo debido ao dramático encallamento no Cantábrico do cargueiro Luno, de cuia tripulación formaban parte cinco mariñeiros galegos. Entre eles dous veciños do noso concello: Antonio Lema, de Camelle e Ernesto Lista Campaña, de Camariñas. O barco acababa de zarpar do porto vasco de Pasajes e dirixíase a Francia sen carga. Antonio Lema, contramaestre do buque, estivera nos Astaleiros Zamakona axudando nunhas reparacións rutinarias e, rematadas estas, collía camiño en automóbil cara a Camelle para pasar uns días de vacacións  en compaña de outro veciño da Esquipa (Vimianzo) que traballaba tamén no Luno. Ernesto non tivo a mesma sorte que os seus compañeiros de traballo e embarcou no agora fenecido cargueiro vasco para tentar desprazarse cara a Francia no medio dunha típica glerna do Cantábrico. A medio camiño o barco sufríu unha grave avaría electrica que o deixou á deriva e sen posibilidades de que a tripulación retomara o control da nave. Foron ata tres horas de infarto para os tripulantes e para as súas familias que remataron co barco encallado contra o dique da praia de La Barre en Anglet (Baiona, Francia), sen que se pudera nun primeiro momento rescatar aos mariñeiros. Xa co barco encallado e totalmente a mercede dos violentos golpes de mar que embestían ao buque foi onde por fin o helicóptero de salvamento se acercou ata o buque para rescatar in-extremis un a un á toda a tripulación dunha morte segura. Xa salvados e en terra firme os mariñeiros do buque afundido podían chamar e tranquilizar as súas familias e amigos así como falar para os diversos canles de televisión que se acercaron ata o lugar do terrible suceso. Neste video que vos amosamos podedes ver ao camariñán Ernesto Lista falando para as Noticias da canle privada Antena 3. Dende Camarinas.eu queremos dar ánimos a toda a tripulación do cargueiro Luno especialmente aos nosos queridos amigos Antonio Lema (Camelle) e Ernesto Lista (Camariñas).
  • Dous de Febreiro: Desastre na costa polo temporal

    Agora parece que xa non se fala moito deso, pero a historia dou para que uns cantos (bastantes) se encheran os bolsillos ao longo de todos estos anos negociando cos medos das boas e incautas xentes. Porque a verdade nós non sabemos como se encaixa a pamema do quentamento global, dos calores tropicais abrasadores, cun inverno que xa non só é como os de antes, senón posiblemente bastante peor. O máis dantesco en tres décadas, polo baixo. E non atenúa esta crencia xeralizada o feito de que o confort material, a protección humana fronte as agresións exteriores, se houbese disparado durante este tempo: se non, comparen aquelas ventanas, aquelas casiñas, aqueles rudimentarios coches, aquelas roupas de abrigo, de principios dos destartalados 80 co desenrolo da técnica humana actual. E aínda así, todos temos a impresión de que este inverno 2013-2014 pode con todo, arrambla co que atopa ao  seu paso, lugares comúns e tópicos artificiais metidos nas cabezas do electorado durante décadas a base de propaganda masiva incluidos. O derradeiro tombo en demoler todas e cada unha das campañas da Industria do Medo foi o que se estampou ca potencia propia dun linebacker dos Seattle Seahawks contra unha caseta do muelle de Santa Mariña. Ou calquera das que entraron nas casas e convertiron habitacións en piscinas en Camelle. Ou os que crearon pirámides exipcias con sólidos bloques de pedra no Paseo Marítimo de Arou. Se ata en Mera ou Santa Cruz, na costa da apacible Oleiros, a Policía Local víose obrigada a intervir e alonxar a viandantes e curiosos de alí de onde un mal tombo podía acabar na primeira plana de periódicos ou nos titulares dun telediario. E mentras tanto aquí ficamos nos: en chancletas e bañador, non vaia ser que nos derritamos cun golpe de abrasador calor sahariano.
  • Fallece Doña Adelina Figueiras Figueiras. Una Camariñana emprendedora

    El pasado día 31 de enero falleció en Madrid, tras recibir los Santos Sacramentos, a la edad de 84 años, Doña Adelina Figueiras Figueiras, rodeada del cariño de sus familiares y amigos.  Adelina nació el 16 de diciembre del año 1929, el año de la Gran Depresión, en la calle de las Barrosas de Puente del Puerto y creció en el Campo d’Outeiro de la misma localidad. A la edad de 15 años emigró a Santander para dedicarse junto a su madre Trinidad Figueiras Novas a la comercialización de Encaje de Camariñas.
  • Dona Carmen Antelo Oliveira, Descanse en Paz

    Rematou tal como transcurrío este nefasto mes de xaneiro de 2014 no Concello de Camariñas: cun novo falecemento co que engrosar unha lista certamente abultada. Desta volta, era unha veciña de Camariñas, dese distrito de inesquencible aire mariñeiro coñocido como "O Campo", a que deixaba este mundo aos seus 85 anos: Dona Carmen Antelo Oliveira, popularmente coñecida na Vila das Palilleiras como Carmen da Floreana. Foise tal como discurrío no eterno curso eterno da historia un mes para olvidar. Esperemos que o entrante traia un pequeno respiro en torno á publicación de noticias luctuosas. O corpo sen vida de Señora Carmen está sendo velado na súa casa familiar do Campo, ao carón dese porto camariñán no que transcurrío toda unha existencia. O enterro está previsto para as 16:30 horas na Igrexa Parroquial de San Xurxo. O noso máis sinceiro pésame para os seus familiares e amigos nestes duros momentos. Descanse En Paz.
  • Temporal en Camariñas, Alerta Vermella na Costa da Morte

    Si xa antes non viña moito por aquí, con este tempo Feijoó aínda vai vir menos. Porque si ata nin en FITUR, que son dous pasos, é capaz de acercarse un minuto polo stand onde as palilleiras de Camariñas tecían o fío dos sonos, ca sucesión inmisericorde de temporais que están azotando a nosa tan olvidada xeografía neste inverno 2013-2014, imaxinen. Camariñas ven a ser algo así como México (1), pero peor: tan lonxe de Deus, pero tamén tan lonxe da Xunta, alí onde unha oligarquía política endiosada malgasta ao seu exclusivo saber e entender os cartos das boas xentes. O caso é que tivo que ser xusto aos dous días dun desprecio presidencial que pasará a historia, polo menos nestes lares ignorados, cando chegou o enésimo temporal de inverno con Alerta Laranxa, fortes ventos, ondas de ata oito metros, choivas frecuentes e intensas e frota novamente amarrada. Xusto o temporal ideal para que os nosos mariñeiros e boas xentes en xeral cavilen polo miudo nas razóns dunha ultraxe inexplicable por parte de aqueles aos que lles pagan os soldos e as estranas razóns que animan a que unha manada moribunda de cachalotes sin alfabetizar den en apoiar un ataque inxustificado e inxustificable contra o concello polo que pretenden saír elexidos e as súas palilleiras. Cuidado que con esta marexada non acaben descacholados (máis aínda, queremos decir) contra as rochas. Pois sí que empezan ben.
    (1) Frase orixinal: México, tan lonxe de Deus, pero tan preto dos Estados Unidos (dos de América, non dos de México, obviamente).
  • Dona Otilia Alvite Ameijeiras, Descanse en Paz

    Continúan a chegar tristes noticias á nosa redacción. Esta mañá recibíamos a chamada do noso amigo e colaborador Xoán Ramón Carballo que nos informaba do pasamento da súa nai Dona Otilia Alvite Ameijeiras aos seus 96 anos de idade na cidade da Coruña. Dona Otilia chegou ata Cereixo moi xoven sendo a máis xoven de nove irmáns orixinarios de Santa Comba. Anos despois casaría con Arturo Carballo Tajes e fruto deste matrimonio nacerían dous fillos, Xoan Ramón, enxeñeiro residente na cidade olívica e Arturo Carballo Alvite, coñecido director das antigas oficiñas bancarias da Caixa de Aforros en Camelle e tamén en Muxía. Cómpre lembrar que Dona Otilia era irmán do que foi o Cura Párroco da Parroquia de Santiago de Cereixo durante tantos anos, o recordado Don José Alvite tristemente falecido hai xa moitos anos. O corpo sen vida de Dona Otilia está sendo velado no Tanatorio San Vicente de Vimianzo dende o cal será trasladado ata a Igrexa de Santiago de Cereixo onde ás 16:00 horas deste sábado 25 de xaneiro de 2014 será celebrado a misa de corpo presente para logo ser soterrada no seu querido Cereixo. Dende a Redacción de Camarinas.eu queremos expresar as nosas máis sinceiras condolencias a toda a familia e amigos de Don Otilia. Descanse en Paz.
  • Don José Antonio Campaña Lista, Descanse en Paz

    José Antonio Campaña Lista, un dos máis sinalados veciños do Concello de Camariñas, falecía nas primeiras horas deste xoves 23 de xaneiro de 2014 aos seus 72 anos víctima dun cancro que se agravou nestas últimas datas. Os cargos de Alcalde durante un lustro (1974-1979), nos ilusionantes e intensos anos da Transición, e Patrón Maior foron os dous principais fitos dunha traxectoria persoal exitosa e fructífera á que debe sumarse o desenrolo profesional de toda unha vida no mar, traballo no que será lembrado como Patrón durante tantos anos dunha das embarcacións lexendarias durante a época dourada do cerco camariñán: o José Ramona. Casado con Dona Dolores Lorenzo, tivo dúas fillas este matrimonio: Eva que falecía aos tres anos de idade e Dolores Campaña Lorenzo, Lolita, que falecía en tráxicas circunstancias en Suiza hai agora xusto cinco anos, provocando a maior conmoción que se lembra en Camariñas en moito anos. En mostra de loito e respeto, en recordo ao que foi o seu Alcalde durante os anos do duro esforzo por facer chegar a democracia a España, as bandeiras do Concello lucen a media asta dende este mediodía. Os seus restos mortais están sendo velados no Tanatorio San Vicente de Vimianzo e o seu enterro terá lugar mañán en Camariñas. Vaia dende Camarinas.eu o pésame e apoio máximos á familia deste camariñán ilustre. Don José Antonio Campaña Lista, Descanse En Paz.
  • Dona Josefina Rodríguez Cibrán, Descanse en Paz

    Esta fría e invernal mañán do 22 de xaneiro de 2012 amañecía triste para o lugar de Dor, antesala da parroquia de San Pedro da Ponte do Porto. Unha das súas máis lonxevas veciñas, Dona Josefina Rodríguez Cibrán máis coñecida como Fina do Tuiño, deixaba este mundo aos seus 102 anos debido a causas naturais. Dona Fina, nai de catro fillos, adicou toda a súa vida á venta de encaixe dunha maneira totalmente exitosa xunto a súa filla Dolores Romero, gran referente no ámbito galego da artesanía eterna do bolillo e muller emprendedora e traballadora onde as haxa. O corpo sen vida de Dona Fina está sendo velado na súa casa de toda a vida de Dor de onde sairá cara a Igrexa de San Pedro de A Ponte do Porto este xoves ás 16:00 para ser celebrado o seu sepelio. Dende Camarinas.eu queremos expresar as nosas máis sinceiras condolencias a toda a familia e amigos de Dona Josefina nestes duros momentos que están a vivir. Dona Josefina, referente primordial do encaixe de Camariñas, Descanse en Paz.
  • Don José Valentín Bermúdez Trillo, Descanse en Paz

    Noite tráxica a deste xoves 16 de xaneiro de 2014 tralo repentino falecemento por mor dun paro cardiaco do noso querido amigo José Valentín Bermúdez Trillo aos seus 57 anos de idade. D. José comezou a sentirse mal esta pasada noite e mentras estaba a ser trasladado de urxencia por unha ambulancia non lle dou tempo ao noso amigo a chegar con vida ata o Hospital Juan Canalejo, onde os médicos só puderon certificar a súa morte. Don José está sendo velado no Tanatorio Municipal de Camariñas Irmáns Fernández Espín dende onde sairá mañá sábado ás 14:45 horas en compaña de todos os seus familiares e amigos ata a Igrexa Parroquial de San Xurxo de Camariñas. Alí será oficiada a misa en corpo presente para despois ser soterrado Don José no cemiterio de Camariñas. Dende Camarinas.eu queremos expresar as nosas máis sinceiras condolencias a toda a familia do noso veciño Don José. Descanse en Paz Amigo.
  • EXCLUSIVA!! Embarcación embarrancada en Reira

    A gabarra Prima embarrancada en Reira (Camariñas)
    Realmente era o único que lle faltaba ao peor inverno, o máis maléfico, o máis devastador, o máis agreste, en décadas. A imaxe máis típica da Costa da Morte tiña lugar na madrugada deste martes 14 de xaneiro de 2014 cando embarracaba en Reira a gabarra de nacionalidade moldava "Prima", de 105 metros de eslora, que ía en tránsito dende Odessa (Ucrania) a Riga (Letonia) cun cargamento de terra. O suceso acaecía á altura da pequena urbanización situada no lado dereito do camiño que leva ao Cemiterio dos Ingleses, cando o Prima que estaba a ser remolcado por outra embarcación debido á forte marexada existente na zona perdío o contacto co seu remolcador (o West, con bandeira das Antillas Holandesas) e fui embarracar nas pedras do litoral camariñán. Elo debíose a que rompío o cabo do remolque e fui enredarse na hélice. O cabo xa rompera a última hora da tarde preto do Cabo Touriñán, de xeito que o buque de Salvamento "Don Inda" que en principio se aproximaba ata o lugar para prestar auxilio ao Prima decidío finalmente remolcar o West e poñer así a salvo aos seis tripulantes do mesmo. Xa mañán de deste martes ata o lugar desprazáronse técnicos de Salvamento Marítimo procedentes da base estratéxica de Fene para inspeccionar o estado da gabarra e tomar as medidas pertinentes. Un lugar, epicentro de naufraxios dramáticos de distinto calado para a navegación, dende traxedias humanas insondables como a do Serpent, ata embarracamentos sen maiores consecuencias, no que tiña lugar este novo accidente marítimo do que en principio non hai que lamentar perdas humanas. Non podería ser ésta a única desgracia marítima dado o estado da oleaxe e as prediccións para os días vindeiros que alertan sobre un novo temporal, polo que dende esta redacción pregamos se extremen todas as precacións necesarias.
  • Holocausto cachalotil na Costa de Camariñas

    Quen sabe si atraídos polo hedor nauseabundo dos seus conxéneres en terra, nestos días un auténtico holocausto de cachalotes en descomposición inunda as costas de Camariñas. En Trece, en Portocelo, en Reira, no Castelete, etc... xurden putrefactos dos fondos marinos sin solución de continuidade acorde ca situación que viven os seus compañeiros humanos. Situación ésta que está dando lugar a un fenómeno curioso: alá onde aparece un destas infortunadas (e tan denostadas debido aos lamentables comportamentos dos seus semellantes terrestres) bestas tirada contra as pedras, ahí mesmo os lectores de Camarinas.eu ipso facto nos fan chegar fotos, wassaps ou mensaxes indicando o punto exacto de putrefacción dun novo cadáver. "¡Cachaloteee vaaa...!", no medio das carcaxadas, risas e pitorreos máis cachondos do electorado de Camarinas.eu, que vaian a saber vostedes por que curiosas coincidencias asocian ao momento cachalotes ca redacción do xigante xornalístico da Costa Atlántica.
  • Temporal de mar na Costa de Camariñas - Xaneiro 2014

    Por un lado estaba aquelo que soían repetir ano tras ano os nosos queridos parroquianos de que xa non había invernos como os de antes, que aquelo sí que eran temporais. Pois ben este recurrente mantra, reiterado xeración tras xeración dende que o mundo é mundo, derrumbouse con estrépito ca sucesión de temporais que recén comenzado o inverno 2013-2014 incendiou templos, electrificou casas, desbordou regatos, inundou atrios eclesiásticos, derrubou paseos marítimos, agrietou portos (Santa Mariña) e paseou polos muelles como pedro-por-su-casa, tirou con faros ao mar e tumbou embarcacións por ducias. Todo elo envolto nunhas temperaturas xélidas. Pola outra banda das frases manidas, Leopoldo Alas "Clarín", contaba que de xeito ineludible e inmisericorde, para os tertulianos do Casino de Vetusta cada inverno era sempre o máis frío que eles lembraban, menos un, obxecto de veneración solemne e lexendaria. Cal fose en concreto o tan mencionado inverno, eso era o de menos, o importante era a súa existencia misteriosa. Dous tópicos, dous lugares comúns, cada un no seu extremo, que foron barridos de xeito definitivo polo inverno máis duro que se poida acreditar con datos, signos e desgracias, aquel que comenzaba o súa xeira de destrucción un 21 de decembro de 2013 e que rematará (esperemos) alá por marzo do 2014.
  • Dona Balbina Ozón Suárez, Descanse en Paz

    Dona Balbina Ozón Suárez, Descanse en Paz
    Na madrugada deste desapacible domingo 5 de xaneiro de 2013 deixaba este mundo a querida veciña de Camariñas Dona Balbina Ozón Suárez aos 91 anos de idade despois dunha longa loita contra unha enfermidade que ao final levouse por diante a vida desta exemplar muller camariñana. O corpo sen vida de Dona Balbina está sendo velado no Tanatorio Municipal Irmáns Fernández Espín de Camariñas dende onde sairá este luns 6 de xaneiro ás 16:30 horas para ser soterrada no cemiterio da Vila das Palilleiras. Dende Camarinas.eu queremos expresar o noso máis sentido pésame a toda a familia e amigos de Dona Balbina e acompañalos nestes duros momentos que están a vivir. Dona Balbina, Descanse en Paz.
  • O Faro de Camelle destruido por un forte golpe de mar

    Continúan a acontecer sucesos dramáticos na vila norteña do concello e esta mañá amanecía ferido o porto de Camelle por mor do máis letal dos temporales que asolou esta noite a todo o Concello de Camariñas. A sinal marítima que daba remate ao impoñente dique do porto camellán desapareceu de súpeto debido a unha baga de fortísmos golpes de mar que borraron do mapa para sempre ao coqueto fariño que iluminaba a punta do muelle máis septentrional do noso concello. Acontecía este suceso na noite máis desapacible dun ano 2014 que, pese a ser anunciado como o ano da recuperación económica, por estos lares está a causar máis estragos que gran parte do ano anterior e en tan só unha noite rexistráronse máis incidentes en toda a costa que en todos os archianunciados temporais e cicloxénesis anteriores. Polo momento, no que respecta a Camelle, tan só pudemos certificar a desaparición da señal marítima do seu porto debido a este forte temporal aínda que sí houbo outras incidencias menores que non pasaron a máis. Esta tarde un operativo informativo de Camarinas.eu trasladarase ata Camelle onde tetará realizar unha reportaxe máis exhaustiva do acontecido.
  • Criadeiro de Ameixa: Alerta Máxima

    Criadeiro de Ameixa de Camariñas: Alerta Máxima
    Como as capas dunha cebola, o tellado do ex-criadeiro de ameixa de Camariñas vai pelando as súas planchas de uralita de xeito metódico e recurrente ata o punto que pode decirse que pasear estes caóticos días de temporal polas inmediacións do Muelle Novo equivale a un aventurerismo certamente temerario. Se o pasado 27 de decembro Camarinas.eu alertaba acerca de como o extinto temporal Dirk se levaba unha das uralitas do seu teito, novas planchas voltaron saír desgaxadas polos aires: os novos temporais que o sucederon continuaron acometendo unha infatigable labor de zapa deste vestixio arqueolóxico camariñán deixado da man de Deus, abandoado á súa sorte pola Xunta de Galicia, de xeito que en calqueira momento, ao albur dunha racha furtiva de vento, unha plancha voadora, alfombra de Aladino mortal, pode causar unha seria desgracia en calqueira veciño da Vila das Palilleiras. É por elo que dende esta redacción damos por segunda vez a voz de alarma sobre o lamentable estado desta decrépita ruina abandoada e pregamos precaución aos nosos para evitar ter que lamentar posibles desgracias persoais. Nesto, como en todo, cómpre salientar o manto de silencio que cobixa as irresponsabilidades e deixacións de administracións públicas de gran calado e que, sorpesivamente coexiste cunha estruendosa vociferación fanática e radical que rodea calqueira suposta actuación/omisión municipal. Como si o perigo, as posibles desgracias, fosen distintas dependendo da súa pertencia a un bando ou outro.
  • Rescatados dous turistas cataláns en Camelle

    Momento no que os turistas cataláns eran rescatados pola chalana de Maximino

    Sobresaltado fin de ano na cara septentrional do Concello de Camariñas. Eran sobre as dúas da tarde deste pasado 31 de decembro de 2013 cando dous turistas procedentes da provincia aínda española de Tarragona se adentraban andando ata a punta do muelle de Camelle. Os incautos exploradores, sen decatarse do perigo que corrían debido as fortes marexadas con ondas de varios metros de altura que imperan na Costa da Morte estas semanas, foron sorprendidos por un forte golpe de mar que os arrastrou auga adentro quedando a mercede das correntes. Nesta situación límite, foi providencial a presencia ca súa chalana do noso amigo Maximino de Camelle que, raudo, percatouse do suceso e trasladouse ata o lugar dos feitos onde rescatou aos dous turistas que se atopaban a dous pasos mesmos de morte. Ata o lugar do suceso trasladouse pouco despois unha dotación de Protección Civil de Camariñas así como unha patrulla da Garda Civil que se fixeron cargo dos incautos aventureiros cataláns. Cando un, sexan sinxelas persoas anónimas ou pobos enteiros, se aventura de xeito irracional e irreflexivo por camiños descoñecidos, esto é o que soe pasar.
  • Don Electo e Dona Josefa, matrimonio de Xaviña, Descansen en Paz

    Novo drama inconsolable en Xaviña nas sinaladas datas de Nadal. A dous días de rematar o ano 2013 a parroquia máis extensa do noso concello víase sacudida cunha nova traxedia que deixou anonadados e sumidos nunha fonda tristeza a todos sos seus veciños. Os feitos desecadeánbanse un tras outro este domingo 29 de decembro cando Don Electo Matínez Carril falecía aos 90 anos de idade no Hospital Virxe da Xunqueira de Cee ca fatal consecuencia de que tan só tres horas despois no seu fogar da Paxariña acompañábao en tal fatal trance a súa Dona Josefa Cutrín Rodríguez, tras unha longa e penosa enfermedade que a obrigou a pasar encamada este derradeiro ano da súa vida. Deixa este entrañable matrimonio xaviñán que compartío non só toda unha vida senón tamén o momento inevitable da morte catro fillos varóns, aos cales e ás súas familias a redacción de Camarinas.eu lles fai chegar o seu máis sinceiro pésame por esta nova desgracia que aflixe a todo un Concello. Os restos mortais deste entrañable matrimonio xaviñán están sendo velados no Tanatorio San Vicente de Vimianzo e o enterro está programado para as 17:30 horas deste luns 30 de decembro de 2013 na Igrexa Parroquial de Xaviña. Que Deus os acolla, así xuntos, na súa Bendita Gloria. Descansen En Paz.
  • O temporal Dirk destartala o ex-criadeiro de ameixas de Camariñas

     O temporal Dirk no ex-criadeiro de ameixas de Camariñas
    Dirk, Dirk Diggler, dotado dunha potencia descomunal, utilizando toda a súa desmesurada extensión e nunha das súas clásicas embestidas furiosas, na noite do 25 de decembro tamén se levou por diante outra das ruinas arqueolóxicas da Vila de Camariñas. Era este o marchito e decrépito criadeiro de ameixa que está criando malvas dende o día aciago de un deses anos negros de ahí atrás en que pasou a mellor vida e deixou a uns cantos no paro. Éstes seguramente non entraran a ocupar o posto precisamente a través o que se di unha durísima oposición e non deixaban de cobrar os seus soldos a través dos impostos que vostedes máis eu pagamos, así que tampouco é que a medida fose demasiado desencamiñada, que se diga. Sen embargo o que xa non se ve tan normal constitúeo o feito de que se deixe ao albur dos elementos todo un mausoleo á maior gloria da reproducción dos bivalvos en plena zona cero de calquer temporal de Deus que che entre por ahí abaixo. E si éste está tan ben dotado como o noso xoguetón Dirk, Dirk Diggler, pois xa me dirán vostedes. Así foi normal que na noite de autos parte do teito de uralita do criadeiro voase polos aires e o resto da estructura quedase en tan precario estado que un destes días ("One of these days", que diría Pink Floyd) voe tamén polos aires e igual se estampe contra a cocorota enaxenada dun cachalote unido que por alí ande paseando desesperado preguntándose por que ninguén lles fai caso, por que dan pena, por que son tan paupérrimos, e o volva unha persoa normal. E así calqueira destes pobres palurdos dementes deixaría de pensar aquelo de "Soy un estrella. Soy una gran estrella. Una brillante y cegadora estrella". E verían a triste e cruda realidade ("Ugly Truth", que diría Soundgarden).
  • Ataque Eléctrico despiadado sobre Arou

    Tal vez todo remita a unha loita encarnizada entre antigas deidades, e un vingativo Thor, o Deus escandinavo do Trono, quixese gañarlle a partida ao Deus dos cristianos na súa data máis sinalada. Elo podería explicar como unha chuvia de raios se abatío sen compasión sobre o occidente atlántico galego, antiga terra cristiana, nos sagrados días da Natividade do Señor. Devastando templos, azotando casas, partindo en canal árbores. A pegada máis ameazante deste desencadeado ataque nórdico a vivíamos no noso concello máis ou menos ás mesmas horas nas que un raio fatal convertía en cinzas un dos máis refulxentes centros de peregrinación do catolicismo. Eran sobre ás 6:30 do mércores 25 cando un raio acertaba en cheo sobre a vivenda situada no número 32 da Rúa dos Páxaros de Arou, non lonxe do porto da localidade. Acabou con toda a instalación eléctrica da casa, fixo saltar a varios metros os térmicos dos cuadros, e deixou fóra de combate todos os electrodomésticos do fogar, a caldeira incluida. No exterior, aparte da antena que quedou calcinada, a bola de lume celeste tirou con parte da cornisa, co canalón e incluso abrío un burato na carretera. Na súa febre homicida, os danos colaterais extendéronse á luna dun coche estacionado en frente da vivenda, a cal quedou esnaquizada en diminutos fragmentos vidriosos.
  • Incendio devastador no Santuario da Barca

    Día triste, calamitoso, para a vila de Muxía, para a Ría de Camariñas e por extensión para toda a Costa da Morte. O derradeiro zarpazo do Temporal Dirk resultou ser o máis brutal e así este Día de Nadal de 2013 amanecía co Santuario da Virxe da Barca devorado por un lume devastador. As imaxes que comenzaban a filtrarse polos distintos medios de comunicación non podían ser máis impactantes, as dun teito convertido en xigantesca pira incendiaria. Pouco despois chegaba o mazazo final: tan só unhas poucas imaxes se salvaban dun incendio que reducira o retablo principal do século XVIII a puras cinzas. Incluso a propia imaxe da Virxe. As causas en principio apuntan a un raio que podería haber impactado contra un transformador cercano ao templo cas desastrosas consecuencias anteditas. Membros de Protección Civil de toda a comarca trasladáronse de inmediato ata a Punta da Barca, pero pouco podían facer para remediar o que constitúe unha hecatombe (cultural, arquitectónica, histórica, relixiosa) a engadir á memoria negra da Costa da Morte. O rastro do lume era claramente visible na mañán de autos dende outras ruinas, as do Castelo do Soberano, onde veciños da Vila das Palilleiras non podían evitar un profundo sentimento de dor, de inmensa pena, e de solidaridade e cariño cos seus irmáns do outro carón da Ría. Exactamente esa sensación de conmoción, de rabia, de afecto cos muxiáns, eran os que animaban á redacción de Camarinas.eu. Mércores 25 de Decembro de 2013, o día que a Barca ardío polos catro costados. Os camiños do Señor, son inescrutables.