4.8095238095238 1 1 1 1 1 Rating 4.81 (126 Votes)

Volver a empezar

Os vellos tempos da Plaza de Camariñas volveron por un día: Diego, Manuel, Luis e Marcos xuntos
Os vellos tempos da Plaza de Camariñas volveron por un día: Diego, Manuel, Luis e Marcos xuntos

A vida, dura, cruel, despiadada, sen embargo como contrapartida casi sempre concede segundas oportunidades. Tan só hai que saber aproveitalas. Desexar algo fortemente e coller o último tren antes da súa partida definitiva. Eso foi exactamente o que sucedeu con Manuel Alonso Freire, cando unha mañá ao despertarse decidío volver a ser aquela persoa que acostumaba a ser: forte, desperta, intelixente, deportista, cun punto irónico... Pulsa na imaxe para ler a crónica dun home que decidío concederse a si mesmo unha segunda oportunidade.

A dura loita dun home para volver a ser un mismo

Hai xa máis de dous meses que nunha chuviosa mañán Diego Alonso e Mari Carmen Freire Ramos collían o coche con destino ao coruñés Hospital de Oza para ingresar a un Manuel que decidira redimirse a si mesmo e recuperar unha vida tan prometedora naquel lonxano punto onde a deixara esquencida un día hai xa algúns anos. No citado centro hospitalario herculino ía estar durante dúas semanas nas que sería sometido a diversas probas e análises, necesarios para que Manuel pudera entrar nun Centro de Desintoxicación de alto nivel situado no extrarradio da cidade herculina, nunha paraxe de gran beleza natural. Pero para poder conseguir que o seu fillo entrara no citado centro (onde xa algúns rapaces camariñáns estiveron ingresados no pasado) foi necesaria unha dura loita por parte de Mari Carmen, xa que as plazas son contadas e o rendimento do Centro altísimo.

A disciplina á que están sometidos tódolos internos é sinxela e espartana. Diana ás 9 da mañá, paso polas duchas, un rápido almorzo, deporte e terapia de grupo (as así chamadas "asambleas" onde por turnos cada interno explica a súa propia experiencia persoal). Posteriormente chega a hora da comida a cal, como todo, é elaborada polos propios ingresados. Unha vez rematada ésta, sorprende que no punto do día aparezca como obligatoria a visión do Telediario. Tras éste, comenza o tempo adicado ós máis diversos traballos: limpeza, mantenimiento, manualidades, etc, para despois retornar o tempo adicado ao deporte e unha nova "asamblea" que ten lugar pola noite. Finalmente a cena (novamente elaborada polos internos) e tras un rato adicado á televisión, chega a hora do sono conciliador.

Os que vimos este sábado a Manuel na Praza Maior de Camariñas experimentamos unha alegría sen límites ao ver un home moi mellorado física e intelectualmente, como posiblemente facía anos que non o víamos. Incluso co seu novo look recordaba vagamente a Scott Weiland, o cantante dos seus queridos Stone Temple Pilots, o grupo norteamericano de rock alternativo, o cal xa foi motivo de risas e chanzas entre algúns dos mitos vivientes deste olvidado barrio camariñán. Elo débese en parte a que Manuel recuperou a súa paixón polo deporte, destacando outra vez como medio centro de calidade inigualable na práctica do deporte no que sempre fui un virtuoso, o fútbol, e tamén (atención!) no paddle, o que sen dúbida contrariará a algunhas usuarias de recoñecido talante progresista e democrático. Cada dúas semanas Manuel retornará para estar entre os seus familiares e amigos, os cales (é obvio decilo) estaremos a súa absoluta disposición para todo aquelo que faga posible que Manuel Alonso Freire, o mellor irmán e amigo que un pode atopar nestes descreídos e insustanciales días, tan valeiros, tan ocos, poda volver a nacer, poda vover a ser o que sempre fui ("Reborn again", que decía aquela canción): ¡¡MANUEL ÁNIMO!!
 

Nota de Agradecemento de Mari Carmen Freire Ramos, nai de Manuel

Hola a todos os usuarios e amigos de camarinas.eu, son Mari Carmen Freire Ramos, a nai de Manuel. Estes meses foron bastante duros de levar no numero 4 da rúa Tras Praza, a casa donde nacemos eu e máis meus 4 irmáns e donde vivimos cos meus pais (Maruja do Cotarro e Pepe de Cariño) durante tantos anos. Como sabedes o meu fillo tivo problemas coa droga e todos podíades velo nun estado moi lamentable... o dolor que me percorría o corpo ao velo non podo escribilo con palabras, pero unha nai non deixa nunca de luchar e ao final, gracias a axuda de moitos amigos, da nosa familia, e especialmente de Carmucha e Angelita (que foron as súas segundas nais) poidemos convencelo e conseguimos levalo para un bo centro de desintoxicación. No nome da miña familia quero darvos as gracias a todos aqueles que se preocuparon polo meu fillo Manuel, tanto preguntándome pola calle como chamándome para interesarse e tamén a todos os usuarios que escribíades en camarinas.eu dándonos apoio nestes duros meses para nos co tema de Manuel e de meu neto Martín cando estivo no hospital. Finalmente sólo decirvos que aínda non conseguimos nada, pero o paso está dado. Un paso seguro e firme que xa se lle ve na cara a Manuel. Gracias de corazón. 

 

Comentarios   

viceversa
0 # viceversa 06/10/2008 22:27
Estas son as noticias que fan emocionarse a un, enoraboa a Manuel e familia.
A union e a forza.
Responder | Denunciar ante o administrador
rubiasexy
0 # MADRE CORAJErubiasexy 06/10/2008 22:30
ANIMO MARICARME E FAMILIA MADRE CORAJE ESO E OQUE HERES TI BUENO EU NON TEÑO PALABRAS PARA ESTO ESTADES MUIBEN ASTA MEDEISO ACARNE DE JALIÑA ANIMO SIJE ASI SUERTE GRASIAS DIEGO E COMPAÑIA SEFA E OS PEDROS FUERTEVENTURA
Responder | Denunciar ante o administrador
txona2000
0 # o que a sigue consigueatxona2000 06/10/2008 22:44
alegrome un monton de que deses ese paso. Moita sorte e animo que o podes conseguir
Responder | Denunciar ante o administrador
Salaño
0 # Salaño 06/10/2008 22:50
Bueno, eu non coñezo coñezo a Manuel, pero hai que ter moita forza interior para afrontar as cousas cando de un xeito inexplicable se torcen...

Verdadeiramente quero mostrar a miña admiración para Manuel, e dende aquí transmitirlle toda a forza que lle faga falta para facer eses últimos esforzos que lle axuden a volver xa de xeito definitivo á maravillosa vila camariñana. Eu vexo nas fotos a un home forte e sano, un home vital, o que me encantará saludar algún día por Camariñas.

Admiro tamén tanto a Diego coma a súa nai Mari Carmen, por facernos partícipes desta historia de superación que a todos nos emociona, e pola sua gran forza interior.

Tamén as miñas felicitacións para os seus amigos Luis e Marcos porque o seu apoio seguro que tamén foi moi importante.

Dende aquí se vos ve a todos como unha gran familia.

Un abrazo.
Responder | Denunciar ante o administrador
Artai
0 # Artai 06/10/2008 23:12
Moito ánimo e moita forza,eu que xa fai moitos anos que non vexo a
Manuel, vexo estupendamente.
A seguir así.
Responder | Denunciar ante o administrador
Pion
0 # Pion 06/10/2008 23:27
manuel o paso mais grande xa o destes,e xunto ca tua familia vas a conseguilo xa veras,maricarme n nai coraje donde as axa,que por desgrasia ai muitas coma ti,a miña admirasion para ti e para todas elas
Responder | Denunciar ante o administrador
estrada do vilan
0 # Tu puedes Manuelestrada do vilan 06/10/2008 23:34
mi mas sincera enhorabuena Manuel por tomar esa gran decision en tu vida,y toda la suerte del mundo para conseguirlo.Si otros pueden tu no vas a ser menos. MUchos besos a tu madre que la aprecio mucho y piensa en ella cuando tengas malos momentos pues creo que como decis ahi abondou ya con su sufrimiento. besitos a Martin que no se que tal esta, pero espero que muy mejorado.
Responder | Denunciar ante o administrador
juanillo
0 # juanillo 07/10/2008 00:27
ANIMO MANUEL!!!!!!!Es pero que sijas asi e que pronto seas a persona que siempre fostes,un fenómeno e un bo amijo.Muitos ánimos desde Cartagena e sije asi que da justo verche.Animo tamén para Mari Carmen,Diego e demais familiares,seji de peleando que merese a pena.un saludo a todos
Responder | Denunciar ante o administrador
zhúkov
0 # zhúkov 07/10/2008 01:15
Bueno, pois si, este sábado pola tarde vivimos un momento moi emotivo cando nos xuntamos uns cuantos míticos da Plaza de toda a vida: Manuel e Diego, ca súa tienda alí toda a vida; Luis, co Hostal Manolo Mío, dos seus abuelos e eu, co mítico Bar Plaza dos meus abuelos maternos. Alí, no noso barrio de siempre (non podía haber mellor lugar para nos) encontramos a un Manuel pletórico: non o vía así como mínimo dende hai dez anos e haberá que ver como continúa esta dura batalla. En todo caso, non está mal recordar as palabras de Churchill, que non recordo moi ben agora, pero creo que era algo así como "estamos ante el comienzo del final". O final da pesadilla.
Responder | Denunciar ante o administrador
estudiante
0 # DIEGO, ALEGROME BENestudiante 07/10/2008 08:54
Bueno Chic@s, eu sempre dixen quen nunca choveu que non escampara, aínda que este sexa o primeiro paso, é un paso moi grande ... Manuel, deséxoche de todo corazón que volvas a ser o mesmo que eras, por ti naturalmente e por esa gran familia que tes, ánimo chaval e tira pa diante que xa verás que todo vai a salir ben, como vos o merecedes. Unha gran aperta a ti e a toda tua familia.
---estudiante---
Responder | Denunciar ante o administrador
tedin
0 # de teu amijo nenotedin 07/10/2008 10:06
de teu amijo neno que todo che bai mui ben e aber si che bexo aljun fide semana dos que baixes un saludo para toda a familia e en especial para mari carmen
Responder | Denunciar ante o administrador
marisolsoneira
+1 # Non importa de onde se sae se non a ondemarisolsoneira 07/10/2008 10:19
Hai moito tempo que non me emocionaba tanto lendo unha noticia. Coñezo a Manuel dende que era un neno e vin como medraba e se convertía nun home bo co que a vida e as circunstancias non trataron coa xusticia que merece.

Pouco mérito ten circular pola estrada da vida sen obstáculos e co vento a favor. Pero o que marca o caracter dos homes e das mulleres é, cando dende as dificultades, a súa capacidade para enfrentarse a vida e retomar o control da súa propia existencia.

Manuel, co apoio de toda a súa familia e dos seus amigos, está facendo o esforzo. Animo amigo. O futuro é de quen o persigue e ti tes andado xa o camiño mais dificil.

Moita sorte Manuel.
Responder | Denunciar ante o administrador
weah
0 # weah 07/10/2008 11:24
Espero que te recuperes bien y bravo por todo el esfuerzo eres muy buena gente y te mereces lo mejor aqui te dejo una poesia de Teresa Aburto Ubire para animarte los animos;;;;
Déjame volar libre por los prados,
déjame sentir las caricias del viento,
quiero cabalgar encima de una nube
acariciar el sol y perderme en el tiempo.
Déjame escalar la colina más alta,
déjame soñar que estoy sola en la montaña
quiero descubrir un refugio solitario,
quiero conocer de la libertad sus entrañas.
Déjame volar como lo hacen las gaviotas
déjame llegar a la playa más hermosa,
quiero dibujar en la arena mis sueños
quiero dormirme y que me despierten las olas.
Y déjame por fin, caminar con las estrellas
y déjame sentir que soy como una de ellas,
entonces al saber que todo ha terminado
volveré para decirte, lo que quería, he soñado.
Responder | Denunciar ante o administrador
mar
0 # mar 07/10/2008 12:11
so decirche que me alegro moito de verche ben,e que si se pode animo e forza e tamen animos a esa nai coraxee estupenda persoa, e recorda que non hay mal que cen anos dure nin corpo que o resista asi que a loitar sorte a todos
Responder | Denunciar ante o administrador
kecho
0 # kecho 07/10/2008 12:23
manu e meu amijo desde pekeno e o uotro dia cando o vin levei unha grta sorpresa cando o encontrei na nosa kerida plaza mayor , alegrome especialmente pola nai ke é a gran protajosnista desta historia.Cando todo esto acabe procurarei axudalo no ke mellor sei facer, el así mo pidio, dende o deporte.pronto nos veredes polo campo de futbol ou correndo pola senda de alonso. esperamosche.
Responder | Denunciar ante o administrador
eloy
0 # Me gusta tu miradaeloy 07/10/2008 12:28
Por fin, por fin se te ve sentido en tú mirada, ya no es esa mirada perdida que tenias dando vueltas por el pueblo, ME ALEGRO de verdad PERO tambien te digo que sólo has dado un paso el primer paso, de una LARGA CARRERA, MUY LARGA pero por algo se empieza. Animo y ojalá que muchos de los que hay en este pueblo te imiten.
Responder | Denunciar ante o administrador
rula
0 # rula 07/10/2008 12:48
Alégrome profundamente de que Manuel haxa empezado o camiño de recuperación da sua vida. Animo!!!
Responder | Denunciar ante o administrador
lucia018
0 # lucia018 07/10/2008 12:56
Da gusto ver a manuel nas fotos!!!Notase que esta moi ben. Pos moitos animos e pa diantee......
Saludos a Familia
Responder | Denunciar ante o administrador
lusina
0 # a por todas manuellusina 07/10/2008 12:56
Manuel sigue así,lucha para rematar o que te propuxestes,tí podes,xa verás.Espero verte cando veñas de fin de semana,como che vexo nas fotos estupendo.Norab oa a ti e a túa nai.
Responder | Denunciar ante o administrador
toxo
0 # FUERZAtoxo 07/10/2008 14:15
SIN SER AMIGO,SIN SER CONOCIDO,HABIEN DO ENTRADO CASI DE CASUALIDAD EN ESTE GRUPO,ESPERO SINCERAMENTE QUE LA FUERZA DEL CARIÑO Y LA BUENA AMISTAD HAGAN QUE ESTE TREMENDO ESFUERZO NO SEA EN VANO.
SUERTE,MUCHA SUERTE!!!!
Responder | Denunciar ante o administrador
mantida
0 # mantida 07/10/2008 14:26
Dios que tanto me alejro de ver así a Manuel, ahí sentado e rodeado de amijos e de sua nai , parese outra persona totalmente distinta, unha mirada sana, alejre, unha mirada que hay muitos anos non era así.Lucha Manuel que sei que o vas a consejir.Estás juapísimo!
Responder | Denunciar ante o administrador
jose de marta
0 # jose de marta 07/10/2008 15:06
Muy ben manuel,espero que o consuigas porque eres muy boa persona.Muitos saludos e a seguir para diante que xa falta menos,Muitos saludos tamen para diego e vosa nai tamen,cuidaros.
Responder | Denunciar ante o administrador
Rueironovo
0 # Rueironovo 07/10/2008 15:22
Todo que hoxe che pudese desir aqui xa cho dixen muitas veses ,animo Manuel ti podes
Responder | Denunciar ante o administrador
gelinita
0 # gelinita 07/10/2008 15:23
Manuel ti valo conseguir porque o mereses, coa axuda de tua nai coraje Maricarmen.
Seguro que o consijes!!!
SUERTE CAMPEÓN!!
Responder | Denunciar ante o administrador
reira
0 # reira 07/10/2008 16:33
Hay que ter moito valor e corage pa faser o que el fixo que ainda unha simple adicion o tabaco costa un monton deixalo desexolle todo o bo do mundo en esta nova vida ainda que non conosco o chaval si conosco os seus pais que xa o di todo ah o señor diego tamen o conosco eh jaja e a Maricarmen e a unha nay boisima porque o e con os veciños e que vamos a decir xa pos seus fillos veña moita sorte campeon e felicidad pa Maricarmen que de aljunha forma ela tamen empeza unha nova vida
((QUE DESFRUTEDES O PRESENTE EN UN FUTURO AH EH A RECUPERAR O TIEMPO PERDIDO))
(((((((SORTE E ANIMOS)))))))
Responder | Denunciar ante o administrador
corvo
0 # FORSA MANUELcorvo 07/10/2008 18:54
VEÑA MANUEL , VAS A CONSEJILO TES A FAMILIA CONTIJO E EN ESPESIAL A TUA NAI MARICARMEN ,AMIJOS E UN MONTON DE XENTE QUE CHE QUERE ,ANIMO CAMPEON.
Responder | Denunciar ante o administrador
vechalula
+1 # DON FE.........vechalula 07/10/2008 18:58
Antes de nada desearche toda a forza do mundo pois vala nesesitar.
seundo quero dar fe e suscribir todo o que di diego de seu irman pois esa ae a maneira na que eu recordo o meu amijo MANUEL posto que cursamos varios anos xuntos c.n.m.c.decamar iñas.e por causas da vida hay xa varios anos que non teñotrato con el.
MOITA SUERTE AMIJO.
e a ti forza DIEGOE TAMEN A TUA NAI.
Responder | Denunciar ante o administrador
josiño
0 # tu puedes manu!!!!!!!!!!josiño 07/10/2008 19:00
quiero dar mi animo a manu y a toda la familia para q todo vaya bien en el centro y pronto sea uno mas entre todos nosotros.animo campeon!!!!
Responder | Denunciar ante o administrador
patrib74
0 # Ánimo Manuel!patrib74 07/10/2008 22:01
Acabo de alegrarme moito o ver esta noticia.
Este domingo vin a Manuel na Ponte a mediodía e tiña un aspecto moi distinto a como o vin a última vez en Camariñas.
Sigue loitando que ti podes, tes que ser forte e non rendirte nunca.
A miña total e absoluta admiración para a tua nai!
Responder | Denunciar ante o administrador
Rego
0 # QUERIDO AMIGORego 08/10/2008 02:01
A veces a vida danos bandazos e fainos tambalear dun sitio a outro, dunha situacion a outra ou dun estado de ánimo a outro...Eso é lei de vida...
Cando che vin por ultima vez en Noviembre do ano pasado enfrente a Caixa pensei que algo muy triste che estaba pasando que realmente nunca merecerias. Ahora que vexo xa o teu aspecto, fuerte como siempre e a tua sonrisa nas fotos, e teu irman me comenta que estas muito millor e mui animado, penso que ahora si che esta pasando algo que realmente mereces.
Espero que o sepas aproveitar e non o desperdicies. Aproveita o cariño e apoyo que che estan servindo a tua nai, o teu irman, os teus amigos luis e marcos e toda a xente que che quer. O meu apoyo como compañeiro e amigo tamen o tes. O paso mais dificil xa o destes, ahora todo está nas tuas mans...
Deseoche muita suerte querido Manuel.
O teu amigo Regui is bleck.
Responder | Denunciar ante o administrador
josiño
0 # miticas fotos detras de las cortinasjosiño 08/10/2008 13:57
quien no tiene de pequeño una foto detras de esas cortinas? JEJE
MAS ANIMOS PARA MANUEL.
Responder | Denunciar ante o administrador
Rosa
0 # Rosa 08/10/2008 14:21
O sabado cando viñestes amiña casa a vernos non che conosia¡¡espero que todo che sala ben e salas adiante.Eu dijo coma Patri:a miña total admirasion e cariño para a tua nai que realmente fui a que siempre luchou por ti a pesar de todas as adersidades.Mui to animo Mari Carmen¡¡¡
Responder | Denunciar ante o administrador
sergio
0 # sergio 08/10/2008 19:39
animo manuel!!!os que che conocemos d siempre sabemos q eres a miyor persoa q pode haber.sempre recordo o muito q m cuidastes cando era pequeno(incluso me daba d comer)e o ben q t portabas conmigo.as primeiras patadas q lle din a un balon foron contigo,sempre me dabas clases na plaza.forza manuel q ti merecelo.
Responder | Denunciar ante o administrador
dyanne7
0 # dyanne7 08/10/2008 20:16
enoraboa manuel.Mira o paso xa o destes e aora mais ca nunca animo e non mires atras siempre o que ben que xa veras que vai ser vo.E animo a familia claro que ten moito que apoyalo.Ti podes manuel siempre fostes moi sensible a todo o que che pasaba no colexio e todo che afectaba e en esta vida como xa sabemos os mais deviles lles pasa de todo e tomase todo moi mal.Pero animos que a vida esta para luchala e temos que ser mais fuerte ca ela.AMIMO AMIGO.
Responder | Denunciar ante o administrador
JABA
+1 # ¡TI PODES!JABA 15/10/2008 17:46
¡VOLVER A EMPEZAR!,bonito titulo pa unha pelikula,mais a vida eche aljo mais komplicada..... ..!ese non, ke yo prejunten a miña tia Maricarmen,e a outras, ke komo ela,teñen ke luchar a diario kon esta lacra de adiccion,ke arruina a familias kompletas!Manue l,faino por ti,e por a tua vida,pois e unha pena, verche asi,tan bon rapas komo es,seino ben,ke nos criamos xuntos e sempre fostes un cariñoso e ingenuo neno,no corpo dun home."VEÑA MANUEL,SEI KE TI PODES KON ESO E MOITO MAS,TIRA PA DIANTE SIN MIRAR ATRAS".Tua prima ke che ker ben,bks.
Responder | Denunciar ante o administrador
barriada666
+1 # de un compañero tuyo q kiere q sigas lucbarriada666 16/10/2008 13:14
manuel empezaste con buen pie,aun t keda un largo camino q hacer,a como t vi cuando nos conocimos a como estas ahora hay un cambio abismal,kien t ha visto y kien t ve;tienes todo a tu favor,aprovecha todo lo q tienes y sigue luchando nunca tires la toalla siempre nos keda esperanza,se despide un compañero y amigo de coruña,animo manu.
la vida es barro q tu moldeas d ti depende q sea una obra d arte.se fuerte xau..........
Responder | Denunciar ante o administrador
hombre lobo
+1 # \"A MAI CORAXE\"...hombre lobo 25/10/2008 20:40
....AINDA ACABO DE VER ISTA REPORTAXE AGORA E PARA MIN E A REPORTAXE QUE MAIS LEDICIA ME DOU DESDE QUE EXISTE A PAXINA DE CAMARIÑAS.TAMEN TIVEN A OCASION DE VER A MANUEL XUNTO COA SUA MAI QUE NOS VIÑERON A VISITAR A XOIERIA DO ENC.E VIN A ISE MANUEL QUE TANTAS GAÑAS TIÑAMOS DE VER TODOS,A SUA MIRADA XA VOLVE A SER A MIRADA DO NOSO MANUEL.
¡¡¡¡¡ANIMO MANUEL,POR TI,POLA TUA MAI E POR DIEGO E MAITE!!!!!
¡¡¡¡MARICARMEN ADMIRAMOSTE!!!!
¡¡¡¡MARICARMEN A MAI!!!!
CORAXE
Responder | Denunciar ante o administrador