4.8181818181818 1 1 1 1 1 Rating 4.82 (66 Votes)

Juanillo a pola Copa do Rey

O Cerceda finalmente clasificouse para a Copa do Rei e xogará a volta da fase de ascenso na súa casa
O Cerceda finalmente clasificouse para a Copa do Rei e xogará a volta da fase de ascenso na súa casa

Tal e como está o patio non sabemos si haberá muitas máis Copas do Rey por disputar pero unha delas vaina luitar ata o final o Cerceda de Juanillo xa que este fin de semana vencía no derby de máxima rivalidade ante o Ordes, terminando desta maneira en segundo posto a Liga regular da Terceira División, o que lle da dereito asemesmo a xogar o partido de volta da fase de ascenso a Segunda B na súa casa. O rival nesta vital eliminatoria non será o Costa Calma da nosa querida e admirada Sefa senón o Costa Cálida, que é parecido pero non o mesmo, tendo o Cerceda que desprazarse ata terras murcianas. Por outra parte en "El Rincón de Jamela & Co." o Mago de Corea rememora nesta edición a mítica viaxe que levou a Jamela ata terras asturianas e que puido convertelo nunha estrela do fútbol profesional si non se interpuxese no seu camiño a morriña. O presente e o pasado do fútbol camariñán na sección semanal do mellor xogador da historia da Costa Atlántica, Juan Manuel Cabrejo Pasantes, Juanillo.

 

ORDES 0-2 CERCEDA

Muito era o que nos xojábamos nós neste último partido, unha plasa para a próxima copa do rei e quedar segundos para que o partido de volta da lijilla sea na nosa casa e así ter aljo de ventaxa. Estrenábase Nacho no banquillo nun partido que era un derbi por todo o alto. Finalmente notouse que equipo se xojaba máis e ese non era outro que o Cerceda, pese a todo no primeiro tempo non fomos capases de materialisar nungunha das ocasións que tuvimos e hubo que esperar o sejundo tempo para que César primeiro e Louro despois consejiran os dous tantos do partido.
Ó final alivio despois dunha semana dura na que Moure deixaba de ser noso entrenador, sejundo puesto consejido e a espera do sorteo deste luns que nos deparou a doña fortuna un rival que o conosco un pouco pois non é nin máis nin menos que o Costa Cálida (polo seu nombre parese que é da terra onde está miña tia Sefa e os Pedros a quen aproveito para mandarlles un saludo pero non, pertenece a Murcia), o cuarto clasificado do grupo murciano que fará que alí me encontre con moitísimos amijos de Cartagena. Toda a carne no asador a que temos que poñer na lijilla para intentar chejar aljo lexos.

COPA DA COSTA: CAMARIÑAS 5-0 VIMIANZO

Pouca historia tuvo o partido pois os homes de Papi dominaron de cabo a rabo o partido e de ahí que se produjera a joleada que se vio no Hermanas Patiño. Dous a cero acabou o resultado do primer tempo e no sejundo caeron 3 joles máis para acabar co resultado de 5-0 o que hai que unirlle o un jol máis que traia de renta o Camariñas de Papi de terrasVimiancesas o que fai que o resultado global sea dun 6-0.
Os joleadores foron Adrián( resiente fichaje deste rapas dos Muiños que está dando moi bo resultado) en dúas ocasións, Roco outros dous joles e Ismael. O sijiente rival do Camariñas é o Castriz, sendo o primeiro partido nas terras do Xallas.

CAMARIÑAS 4-2 MUROS

Moi contento quedou Papi cos seus homes neste último partido de liga no que lle meteron 4 nun dia no que a chuvia e o vento foron os protagonistas negativos do partido.No primeiro tempo o Camariñas tuvo o vento a favor e consejio 3 joles obra de Adrián en duas ocasións e de Roco. No sejundo tempo acortaria distancias o Muros pero Gabriel da Bolboreta metia o cuarto para os Camariñas ainda que antes do final o Muros marcaría o seu sejundo jol.
Hai que desir que o árbitro estuvo deslucido, pois dou por bo un jol no que os Muradáns pediran barrera e tiraron a falta antes de pitar, feito que fixo que o árbitro a posteriori reconocerá o seu erro e pedira disculpas a Papi e os seus. Papi deu descanso a moitos homes importantes que xojaran a copa o dia anterior e asi o partido acabou con 4 juveniles e 1 cadete, Martín quen estuvo a piques de consejir un jolaso no seu debut. Bo papel o que fixo Papi na lija e que seguramente o vai a mellorar na copa.

PORTEÑO 3-1 FISTERRA

Ó final valío a pena tanto sufrimento para lograr a salvación pero parese que si se consejío ainda que hai que esperar a ver que pasa cos arrastres que se van a producir en outras catejorias. Estaba contento o Roski co partido que fixeron os seus homes e no cal consejiron unha importantísima vitoria diante dun Fisterra que non se xojaba nada e como nos di Roski eso tamén se notou. De todas formas mellor que fora así.
Sería Cousillas quen abriría o marcador para o Porteño e posteriormente Juan o Vello anotaría o sejundo, un Juan o Vello que volvío a aparecer nos momentos en que o seu equipo o nesesitou e sin desmerecer aos demais que merecen un reconocimiento polo seu traballo,demostrou todo o talento que leva no seu corpo. Marcaría antes do descanso o Fisterra o 2-1 e con ese resultado chejábase ó tempo de descanso.
No sejundo tempo aparecería de novo Juan o vello para marcar o 3-1 e deixar sentenciado un partido que xa non tuvo máis historia. Esperemos que unha catástrofe de descensos en cadena non arrastren ó Porteño porque desde lojo non merese unha entidad de tanta historia como é a Porteña baixar a terseira regional.

COPA DE VETERANOS (IDA): CABANA 1-1 CAMARIÑAS

Bo resultado o que consejiron os homes de Gonzalo no partido de ida da segunda fase da copa de veteranos xogado en Cabana. Un home que está de moda no conxunto Camariñán polos últimos goles marcados é O Rubio, o Benzemá dos veteranos que volvio a ser clave marcando de novo para o seu equipo. Partido mui disputado e mui igualado, non había un dominador claro hasta que chejou o jol do cabana, un jolaso de falta de Mino co que se cejaba ó descanso con 1-0. No sejundo tempo continuaba a misma tónica que o primeiro, muita igualdad hasta que Benzamá O Rubio cun disparo desde fora da área consije un auténtico jolaso para empatar o partido, jol que pode ser clave na eliminatoria.
Non están contentos os homes de Gonzalo ca labor do arbitraje, pois anuláronlle 2 joles que consideraron lejales. O Cabana pola súa parte reclamou un penalti ó seu favor.As espadas en todo o alto para este próximo domingo pola mañan no Hermanas Patiña para que o Camariñas continúe a súa andadura pola copa de veteranos.

O RINCÓN DE JAMELA

"AVENTURA EN ASTURIAS"

De acontecer hoxe o que lle pasou a Jamela alá polos 70 seguramente estaríamos falando dun camariñán que triunfaría no mundo do fútbol profesional, pero eran outros tempos donde había que traballar, os arraigos familiares eran máis grandes e os amijos tamén se botaban muito de menos. Corrian os finales do 70 e principios dos 80 cando un gijonés chamado Javier e que entrenaba por aquela época aos juveniles do Sporting de Gijón fijouse nun futbolista camariñán, Jamela, e tras falar con él levouno a Avilés para que entrenara co ENSIDESA, equipo que militaba por aquel entonses na sejunda división B do fútbol español, e alá marchou o noso JAMELA para Asturias, pajábanlle tódolos jastos máis a estansia no hotel. E alá chejou Jamela e asentouse no seu hotel pero xa empesaba a poñer de menos Camariñas.
Así para o seu primer entrenamento, íbao a buscar polo hotel un tal Camuel (non o noso Camuel de Camariñas) que era o porteiro titular do equipo e marchaban rumbo o campo de fútbol para entrenar. Empesou o entrenamento e a Jamela non lle cuadraba este estilo de que había de entrenar, empesaron a faser ejercicios físicos pero uns ejercicios raros para él posto que o entrenador pitaba co silbato e a cada pitido había que faser un ejercicio que Jamela non sabía, pois no seu Camariñas non se entrenaba de esa maneira.
Así empesaron os primeiros dias donde Jamela non se sentía moi a justo, non sabía como había que faser hasta que un tal De Diego que xojara no Real Madrid díxolle a Jamela que se puxera detrás de él e que fixera todo canto él fasía. Jamela colocouse detrás de De Diego e copiáballe os ejercicios pero cando acababan o entrenamiento Jamela ainda non empesara  a sudar e desíalle ó seu amijo -¿pero xa acabamos?-. Si, contestáballe De Diego, hoxe fui un dia duro. A Jamela dáballe a risa que lle dixeran que eso era entrenar duro cando él e os seus compañeiros nun equipo amateur como era o Camariñas entranaban o triple.
O final Jamela xa iba andando a entrenar, non lle quedaba mui lexos o campo desde o hotel no que residía e desidía ir camiñando. Así, chejou o primer partido preparatorio que era contra o equipo juvenil do ENSIDESA e un compañeiro asércaselle a Jamela e dille que hai que ter cuidado que hai un sentral e non sei quen máis que son mui duros e mui fuertes, que tuvera cuidado. Jamela tocoulle xojar o sejundo tempo do partido e según pasan os minutos pim e pam, 2 joles que mete o noso Jamela e ca súa característica forsa pasaba por riba dos juveniles como si foran formijas.
O entrenador quedou pasmado da forsa de Jamela e encantado co seu xojo pero o camariñán botaba de menos Camariñas e a súa familia e amijos e quería marchar para a casa. Así iban pasando os días hasta que un día cheja a entrenar e estaban os seus compañeiros asustados porque iba haber un entrenamento moi duro, estaban cajados todos porque disque que había que subir muitas costas, Jamela pensou que polo menos iba a entrenar duro a ver que tanta duresa lle desían e o final doulle a risa, resulta que tiñan que subir como Jamela di un xardinsiño en costa arriba, nada de nada a ver dos días de golpe de mar que pasaba en Camariñas e despois nada más chejar a puerto ir a entrenar ou a xojar. Daquela Jamela diríjese o seu entrenador e dille - ¿ti queres ver o que é entrenar de verdá?. Dame unha corda -. ¿Para que queres unha corda? Dille o entrenador, - ti dame unha corda que a von atar a sintura e os demáis que se ajarren a ela que os levo arrastro e xa verás como se cansan eles primeiro ca min!!. O entrenador que muito temía que eso que lle desía Jamela era verdá, falou con él hasta que o convenció para non fixera eso.
Pero un día Jamela dille o entrenador que él marcha para Camariñas e o entrenador dille que non pode marchar que non ten o permiso do presidente, un permiso ao que Jamela non lle fasía falta ter, levaba tempo deseando volver a casa e estaba desidido mentras os demáis trataban de convenselo. Así chejou o jota que colmou o vaso, e esa non foi outra cando Jamela a través da prensa se entera que o Camariñas, os seus amijos de siempre, tuveron unha jran pelea xojando na Ponte do Porto contra o Porteño, eso unido a que botaba de menos desde un prinsipio o seu pueblo e a súa familia fixo que buscara un medio de transporte e volvera para a súa terra, para Camariñas para estar cos seus.
O final a Jamela pajáronlle todo o que estaba previsto e despois de 18 días en terras asturianas dou por finalisada a súa aventura por Asturias.


Comentarios   

jose de marta
+1 # RE: A Cronica do Mago de Corea 09-05-2010 jose de marta 12/05/2010 00:27
Volta a casa mamalonnnnn,est aras contento dijo eu non .Non te olvides que non vas de vacasions e ganade,muita suerte.
Denunciar ante o administrador
laura cabrejo
+1 # RE: A Cronica do Mago de Corea 09-05-2010 laura cabrejo 12/05/2010 13:24
muita suerte na lijilla e a polo ascenso q vos podedes!! V
Denunciar ante o administrador
rubiasexy
-1 # RE: A Cronica do Mago de Corea 09-05-2010 rubiasexy 13/05/2010 23:34
suerte tamen des de aqui fuerteventura sefa saludos por ahi afamilia
Denunciar ante o administrador
Beldoña
0 # RE: A Cronica do Mago de Corea 09-05-2010 Beldoña 14/05/2010 16:00
Que teñades muita suerte, Juanillo.
Ánimo que podedes.
Saludos
Antonio
Denunciar ante o administrador

Vostede non ten permisos para comentar nesta noticia.