4.7543859649123 1 1 1 1 1 Rating 4.75 (57 Votes)
Juan camariñán, o escritor outsider, o home que irrompeu nos finos salóns literarios da man de camarinas.eu, a web literaria da Costa da Morte, con olor a sudor e salitre nas mans creadoras, toma nesta ocasión o camiño dos prostíbulos e casas de lenocinio, das casas de mal vivir, para a través da súa prosa desgarragada narrar unha historia de iniciación, ensoñamento e irrealidade.
Juan camarinan: Historias do Mar Vol. IV - "O Pacucho"

Tiña unha historia preparada pa poñer hoxe, pero debido a insistencia de varias personas, sobre todo os usuarios Hombre lobo, gancho loco, Estudiante e Jose de Marta os cales me prejuntan sejido si os relatos que escribo son de verdad ou de quenquen, vime na oblijasion de cambiar de relato e asi contestar a sua prejunta. Esta historia e a de un chaval Camariñan, que coma outros, foi en busca de el Dorado polo mundo.

Resumindo o primer capitulo donde Pacucho (o protagonista) conta como con 18 anos quixo marchar a navejar nun mercante, pa ver cumplido o seo soño, o de comprar un citroen tiburón como o que tiña Rubianes, relatase as peripecias que pasou pa despedirse da familia, a melancolia da morriña e as desjrasias e penurias que pasou no viaxe de tren hasta chejar a o puerto de Aljesiras donde lle esperaba o barco mercante. Xa chejado a o barco presentouse a o capitan, e este despos de collerlle a documentación, presentoulle a Ansuleos o marmiton do barco pa que lle enseñara o barco e a sua tripulación. -Pacucho te presento a Ansuelos es el marmiton de abordo, el te enseñara todo, pues lleva doce años en el barco- dixo o capitan.-,-vale contesto Pacucho -, e a o momento saltou Ansuelos e con voz ronca e firme dixo –vamos chaval a dar unha volta, que teño duas horas libres, e hay que aprobeitalas…¿de donde es?, -de Camariñas –contestou Pacucho-,-coño e casi somos vesiños, eu son de Malpica, pero ahora bon pouco por ali, a contraria tirome fora da casa, por borracho, manda carallo disque borracho e ela bebia anis del mono como si fora ajua do jrifo, hija de puta, quedoume ca casa, cos fillos, co renol 5 e co Lasi. Dios que a fixo…bueno eso xa pasou, vamos mollar a palleta chaval, ¿ti como andas de enjrase? Pachucho casi sin palabras, pois via que aquel home non paraba de falar, e con cara de pasmado contestoulle a prejunta un pouco indeciso –eu de motores non lle sei nada- jajajajaja reiose Ansuelos, disque de motores non sei nada, non chaval non, eu prejuntoche si desenfundaste xa, si che rompio o obalillo, si tes o presinto, si estubeste con aljuha muller coño, despos de tanta explicación Pacucho entendio a o que se referia e contestou baixando a cabesa, entonces Ansuelos parou de andar mirou pa el e reiose por un cacho jajajajaja jajajaja… tranquilo chaval que che bon levar a un sitio pa que che moldeen, e asi acordaraste do Ansuelos pa toda vida jajajajaaj…

Baixaron do barco e puxeronse a camiñar pueblo adentro mentras Ansuelos non paraba de falar e chamarlle a peste a sua exmuller, andando andando adentraronse en unhas callejuelas donde nunha calle estreitiña aparecian a ambos lados casillas de pedra pequenas cas cortinas corridas e as luces a medio gas, pararon diante de unha delas que tiña un letreiro que decia Bar Maria, e entraron pa dentro, na parte dereita tiña unha barra pequena donde estaba unha señora regordeta con un escote hasta o emblijo e o canal da mancha no medio, a o outro lado un sofa donde catro mulleres de minifalda e cas pernas cruzadas fumaban e miraban de arriba a baixo pa Pacucho. -Hola Ansueliños-dixolle Maria (a do canal da mancha)outra ves poraqui -a ti ben che vai conmijo desjrasiada, que todas sodes iguales-dixo ansuelos –traioche janado novo pa que o poñas a o dia, non esta porai Sintiña -,-esta dentro espera que cha chamo, mentras poñoche unha ajua non? -, poñe o poñe-dixo el, a ajua de ansuelos era medio baso de tubo de Dic e medio de ajua, nada mas poñerllo encima da barra pejoulle o trajo e deixou a tres cuartos. A o rato de chamar Maria a Sintia salio de detrás de unha cortina de tubos de colores unha diosa vestida de cuero negro, 1.75 de altura, pelo largo e rubio, rostro perfecto,labios carnosos, e curbas que nin a subida do villano, Dios pensou Pacucho, unha sirena, acercouselle pasoulle a man pola entreperna, e dixolle con voz suave e lentamente,-pasamos para dentro polluelo- o Pachucho quedou frito e pensou-Dios a donde bon eu con semejante muller-, pero por verjonsa saltou do taburete e subio escaleiras arriba detrás de Sintia, sin quitar a vista dela e de seus mobimientos poperos. Xa na habitación Sintia collio pola man, levou a o baño a ali preparou, despos sentou na cama e preparouse ela, mentras quitaba a roupa o Pachucho sejia ca boca aberta sin parar de mirala, ela dixolle –aber chiquillo que quieres -, el por fin cerrou a boca pa decir,- nada señora, non quero nada, solo viñen pa non faserlle un feo a anzuelos-, ela sonreio collio un pitillo da mesita, encendio e dixolle: Te comprendo chaval,a mi me paso igual ,por no acerle el feo a unas amigas llege hasta aquí, pero no pienso estar mucho mas tiempo, solo hasta el verano, estoi juntando algun dinero para volver a mi pais, Venezuela, alli ya me buscaron un trabajo como atriz de una telenovela, trabajare de hermana de la protagonista, y me van a pagar muy bien. Ya veras dentro de dos años saldra la telenovela aquí en España y ya me reconoceras.- me alegro- dixo Pachucho,estare pendiente de todas aver si te veo-,-gracias-, contestou ela, apagou o pitillo no cenicero, puxuse nos pes de Pachucho inclinouse, e fixo o seu traballo. A o rato baixou Pachucho pa o bar cun unha cara de felicidad nunca vista, alí esperábao Ansuelos xa con media borrachera e díxolle: - ¿Que chaval, é unha artista non? -  Pachucho sonreío e baixou a cabeza.

Xa de camiño cara ó barco, o Ansuelos empezou a falar e sejido como era habitual en el, e referindose a o acontecido decia: – Esta Sintia e criminal, a mellor de todas, e ten un corpaso eh, Dios bendito si tubera cabesa e non se puxera tanta merda polas venas mellor lle iría, e o peor e que vai acabar tirada polas calles, de mendija e sin nadie que mire por ela, putas drojas coño, mira que lle teño avisado, deixa eso oh, pero ela nin caso, carto que fai ,carto pa chutes, lastima de rapasa.

Pacucho quedou helado, parouse mentras o Ansuelos sejia andando e coreando unha abanera como si non dixera nada, sorprendido polo que acabava de oir ,Pacucho pensou en si creer a historia dun vello borracho que siempre falaba mal de todas mulleres, ou creer a historia que lle contara Sintia, eran duas historias sobre a misma muller, duas historias completamente distintas, e el tiña que elegir entre unha das duas, pensou no lugar que traballaba Sintia, pensou nos seus lavios carnosos, en aquela figura despampanante, pensou si o que lle contara serian soños ou realidad, tamen pensou na experiencia de Ansuelos, na veterania daquel home, na sua profecia, mil pensamentos, mil dudas, rabia muita rabia, ¿Por qué lle contaria Ansuelos eso?, tan ben como estaba el ca historia que ela lle contara, sabia que aquel dia e a vida de Sintia quedaria na sua memoria depor vida, fora a muller que o fixo home, a muller a recordar, unha Diosa, o Pacucho sabía que pa descanso de sua conciencia tiña que quedarse con unha das dúas historias.
Despos de tanto cabilar, pensar e sopesar, quedouse ca historia que a el lle parecio máis real, a que el contaría a seus amijos, a que quedaría na súa retina……a verdadeira.

Salud.

Comentarios   

O SOCO
+3 # Bonita historiaO SOCO 04/03/2008 22:43
Si Señor,... de puta madre a historia Juan, cada un que crea o que queira pero ahi queda a historia .

E non tardes tanto en escribir a sijiente Colillerooooo.
Responder | Denunciar ante o administrador
pepewells
+4 # RE: Juan camarinan: Historias do Mar Vol. IVpepewells 04/03/2008 22:59
El hombre, un gigante, un dios cuando sueña; un eunuco, un bosquimano, cuando vive la vida real. Perfecta metáfora. Escritor gigante.
Responder | Denunciar ante o administrador
jose de marta
+2 # RE: Juan camarinan: Historias do Mar Vol. IVjose de marta 05/03/2008 00:01
Juan que eu nunca dixen nada por mal nin por ofenderche ,dios me libre xa o sabes.Solo digo que estan de puta madre e que a min gustanme muito por eso che desia si eran reales pero nada mais sigue asi que eu eston encantado con leelas de verdad.Muitos saludos.
Responder | Denunciar ante o administrador
juanillo
+2 # RE: Juan camarinan: Historias do Mar Vol. IVjuanillo 05/03/2008 00:51
von ter que mandarlle un escrito a editorial everest para que che publique un libro.fas majas.pero un dia destes tes que contar unha historia da tua banda.......... ...
Responder | Denunciar ante o administrador
juan
+2 # dedicadojuan 05/03/2008 08:15
A o contrario Jose ,eu agradesovos os vosos comenterios,e este relato vai dedicado a volos catro,saludos a os catro
Responder | Denunciar ante o administrador
estudiante
+2 # demasiado tíoestudiante 05/03/2008 08:41
Juan, déixate de historias, como acabou o conto??

Eres único,
Unha aperta
Responder | Denunciar ante o administrador
currodetras
+2 # dedicadocurrodetras 05/03/2008 10:34
pois sí q manda carallo con este tio,ter q esperar hasta semana q ben pa leer outra historia.
Vale chaval,sigue asi,non pares verdá ou mentira danos igual.
Responder | Denunciar ante o administrador
hombre lobo
+2 # SEN DUVIDA.........hombre lobo 05/03/2008 11:25
SEN DUVIDA A MILLOR SECCION DE CAMARIÑAS.EU,EN CANTANME AS TUAS LENDAS OU O QUE SEXAN DAME IGUAL....PERO SOLTA XA O SEGUINTE CAPITULO,A VER SI E A MESMA SINTIA QUE EU COÑECIN...JAJAJ AJAJA.
Responder | Denunciar ante o administrador
fabio
+2 # O MELLOR DO PUEBLOfabio 05/03/2008 14:15
jUAN cANARIÑAS DASLLE A TODO:ISTORIAS MARIÑERAS DEFRANCO DEPUTAS DINBEMTORES,ESE TERA. eRES O MELLOR ESCRITOR DO PUEBLO. FAS MAGAS E O CARALLO!1SIJE ASI MUITO TIENPO.
Responder | Denunciar ante o administrador
mantida
+2 # RE: Juan camarinan: Historias do Mar Vol. IVmantida 05/03/2008 15:02
Juanillo,tés toda a rasón,que lle publiquen un libriño,porque a veses,entramos nun restaurante e temos que esperar un cacho a que nos sirvan a comida,e mentras que esperamos leer estas historias, non ven nada mal,(non o incluyo,porque ainda que sea a sapatasos,faich e esperar pouco).
Non sabemos si Pacucho chejou co sitroen tiburon a Camariñas,que supoño que sí,pero esta xa é outra historia.
Responder | Denunciar ante o administrador