• A Xunta de Galicia volve a humillar aos veciños da Costa da Morte

    Este mércores 12 de decembro, os alcaldes dos concellos de Camariñas, Muxía e Vimianzo reuníronse coa conselleira de Infraestruturas e Mobilidade da Xunta de Galicia, Ethel Vázquez, para tratar de concretar as medidas que vai tomar o ente autonómico para axudar a paliar os efectos dos temporais nos devantidos municipios.
  • Criadeiro de Ameixa: Alerta Máxima

    Como as capas dunha cebola, o tellado do ex-criadeiro de ameixa de Camariñas vai pelando as súas planchas de uralita de xeito metódico e recurrente ata o punto que pode decirse que pasear estes caóticos días de temporal polas inmediacións do Muelle Novo equivale a un aventurerismo certamente temerario. Se o pasado 27 de decembro Camarinas.eu alertaba acerca de como o extinto temporal Dirk se levaba unha das uralitas do seu teito, novas planchas voltaron saír desgaxadas polos aires: os novos temporais que o sucederon continuaron acometendo unha infatigable labor de zapa deste vestixio arqueolóxico camariñán deixado da man de Deus, abandoado á súa sorte pola Xunta de Galicia, de xeito que en calqueira momento, ao albur dunha racha furtiva de vento, unha plancha voadora, alfombra de Aladino mortal, pode causar unha seria desgracia en calqueira veciño da Vila das Palilleiras. É por elo que dende esta redacción damos por segunda vez a voz de alarma sobre o lamentable estado desta decrépita ruina abandoada e pregamos precaución aos nosos para evitar ter que lamentar posibles desgracias persoais. Nesto, como en todo, cómpre salientar o manto de silencio que cobixa as irresponsabilidades e deixacións de administracións públicas de gran calado e que, sorpesivamente coexiste cunha estruendosa vociferación fanática e radical que rodea calqueira suposta actuación/omisión municipal. Como si o perigo, as posibles desgracias, fosen distintas dependendo da súa pertencia a un bando ou outro.
  • O temporal Dirk destartala o ex-criadeiro de ameixas de Camariñas

    Dirk, Dirk Diggler, dotado dunha potencia descomunal, utilizando toda a súa desmesurada extensión e nunha das súas clásicas embestidas furiosas, na noite do 25 de decembro tamén se levou por diante outra das ruinas arqueolóxicas da Vila de Camariñas. Era este o marchito e decrépito criadeiro de ameixa que está criando malvas dende o día aciago de un deses anos negros de ahí atrás en que pasou a mellor vida e deixou a uns cantos no paro. Éstes seguramente non entraran a ocupar o posto precisamente a través o que se di unha durísima oposición e non deixaban de cobrar os seus soldos a través dos impostos que vostedes máis eu pagamos, así que tampouco é que a medida fose demasiado desencamiñada, que se diga. Sen embargo o que xa non se ve tan normal constitúeo o feito de que se deixe ao albur dos elementos todo un mausoleo á maior gloria da reproducción dos bivalvos en plena zona cero de calquer temporal de Deus que che entre por ahí abaixo. E si éste está tan ben dotado como o noso xoguetón Dirk, Dirk Diggler, pois xa me dirán vostedes. Así foi normal que na noite de autos parte do teito de uralita do criadeiro voase polos aires e o resto da estructura quedase en tan precario estado que un destes días ("One of these days", que diría Pink Floyd) voe tamén polos aires e igual se estampe contra a cocorota enaxenada dun cachalote unido que por alí ande paseando desesperado preguntándose por que ninguén lles fai caso, por que dan pena, por que son tan paupérrimos, e o volva unha persoa normal. E así calqueira destes pobres palurdos dementes deixaría de pensar aquelo de "Soy un estrella. Soy una gran estrella. Una brillante y cegadora estrella". E verían a triste e cruda realidade ("Ugly Truth", que diría Soundgarden).