• A destrucción do patrimonio na Ponte do Porto, por Rafael Lema

    O coñecemento da historia e do pasado das colectividades humanas, dos seus fitos, xestas e despropósitos, concrétase como ineludible á hora de construir futuros. Un coñecemento auténtico, enténdese, non veña a ser como esa construcción de patrañas inauditas erixidas durante os derradeiros 40 anos polo nacionalismo racista e supremacista catalán con vistas a proporcionar o basamento teórico sobre o inventar un proceso de enxeñería social. O anterior non pode acontecer naqueles territorios (Camariñas, a Costa da Morte) que contan con historiadores da solvencia e pulcritude do noso querido amigo Rafael Lema, alguén que sobre a base de esforzo, obxectividade e análise labrou unha traxectoria de renome nos máis diversos eidos da ciencia historiográfica. No presente capítulo, ca súa concreción e sabiduría características, rememora un dos maiores desastres en canto a destrucción de patrimonio do noso concello. Onde calquer suposto historiador chalado catalán non dubidaría en culpar dos seus ridículos históricos ao Estado centralista e opresor Rafael evoca causas, realidades e consecuencias. Un traballo pulcro, detallista e obxectivo, inapelable e crudo para saber de ónde vimos e cómo evitar erros no futuro.
  • Una foto histórica del Porteño del año 1965, por Manuel Castiñeira

    Quiero volver otra vez al deporte. En este caso, a una nueva formación del PORTEÑO. Un magnífico equipo del verano 1965. Jugadores elegantes, con lucidas camisetas; bien apuestos y respirando seriedad: los de atrás, para formar una muralla defensiva y dominar el centro del campo; los otros, para imprimir una velocidad desconcertante y llevar el balón a la meta contraria. El fotógrafo Sr. González supo captar muy bien la disposición pensativa y valiente de estos jóvenes del PORTEÑO.
  • Manuel Castiñeira Canosa, novo colaborador de Camarinas.eu

    O fenómeno máis masivo na historia de internet na Costa da Morte acadaba esta mesma semana un novo récord ao alcanzar a cifra inimaxinable de 2.100 seguidores na nosa páxina do facebook. Algo que fala ás claras do calado social dunha web humilde, amateur, na que sen embargo confían todos os seus veciños cando de recabar información veraz, contrastada e obxectiva se trata. Neste historial de rigor e competencia sempre tiveron un peso especial os colaboradores de Camarinas.eu: persoas que de xeito desinteresado, altruista, poñían toda a súa capacidade ao servicio e alcance das xentes do seu concello. De este xeito completamos unha nómina de firmas descomunal, na que o melloriño das catro parroquias de Camariñas acababa dun xeito ou outro. É por elo que constitúe para esta redacción un honor e un orgullo dar a coñecer o novo nome que cunha certa periodicidade escribirá nas páxinas de Camarinas.eu: Manuel Castiñeira Canosa, un xaviñán cun nome propio na historia do fútbol da Costa e persoa cunha traxectoria e currículum pedagóxico espectacular. Pero, sempre como soemos adoitar nestes casos, será mellor que, para escomenzar, coñezamos mellor á noma firma que poñerá o seu talento ao servicio dos seus veciños...
  • Río Porto: Un nome con historia, por Rafael Lema

    Ata o de agora sempre houbera un pequeno desbaraxuste en torno á correcta forma de nomear o cauce fluvial que atravesa o Concello de Camariñas e que ten como punto máis sinalado no seu fluir o da vila da Ponte do Porto: uns, que Río Grande, outros que Río Porto. Pois ben, esta polémica un tanto artificial á luz dos datos agora aportados pode xa considerarse finiquitada para sempre: nun impresionante artigo polo seu rigor extremo, o seu aporte inacabable de datos, e a súa intelixente e impecable análise científica dos mesmos, Rafael Lema zanxa de xeito definitivo o tema. Remontándose ata arquivos do século XIII, cifra a orixe do desencontro linguistico nunha absurda redenominación do noso río porteño por parte da administración de tempos do Réxime Franquista, que polo que se ve tamén tiña as súas derivas polos torcidos eidos do políticamente correcto, sempre tan nefastos e atentatorios para unha intelixencia medianamente normal. Así foi como se perpetrou contra unha vila e un concello un atropelo histórico.
  • Historia da Ponte do Porto: A Orquesta Mambo

    Infatigable na súa busqueda constante das raíces culturais e históricas do noso concello, Rafael Lema retoma as andaduras musicais porteñas e desta volta indaga o pasado da Orquesta Mambo, seis músicos de acrisolada competencia que animaron as veladas musicais da España dos anos 50 e 60 do século pasado. Unha imaxe de verbenas, sesións vermouths populares en pequenas aldeíñas ou grandes pobos dunha Galicia rural e semiatrasada, de cura, alcalde e Guardia Civil animada dende un rudimentario palco por unha animada orquesta porteña ven aos nosos ollos e fainos rememorar épocas idas para sempre, promotoras do que estaba por vir: trailers espectáculo nos que os máis vangardistas e complexos xogos de luces, sons e danzas en ocasións non permiten ver o bosque. Outro anaco do pasado dun concello e das súas xentes arrastrado ata os nosos días polo gran historiador da Costa da Morte, Rafael Lema.
  • Blas Espín, o maior Orfebre da Costa da Morte

    Unha das firmas máis reputadas e talentosas do universo intelectual da Costa da Morte, o noso querido amigo Rafael Lema, inicia con este artigo adicado ao que foi o gran orfebre da Costa da Morte, a que esperemos sexa unha prolongada e fecunda colaboración con Camarinas.eu. Un auténtico luxo e un honor sumar o nome de Rafael á ilustre nómina de colaboradores que caracterizou dende sempre a unha web cunha das seccións culturais máis potentes de Galicia. E faino ca historia dun artesán, un napolitano, que por mor das voltas da vida acabou residindo durante case 50 anos na vila que moito despois vería nacer a un dos grandes historiadores xa non da mesma senón de toda esta Franxa Atlántica. Un artigo que supoñe en si mesmo un auténtico traballo de orfebrería histórica, fruto dunha labor intensa e seria de documentación en diferentes arquivos e bibliotecas e que agora se sirve ao gran público camariñán, por un dos seus fillos máis recoñecidos, Rafael Lema, o gran historiador da Costa da Morte.