Berta Marcote Pardiñas, Descanse en Paz

Berta Marcote Pardiñas, Descanse en Paz

Continúa o incesante goteo de decesos que tornan de tristeza a todo un concello. Na tarde deste domingo 14 de setembro de 2014 deixaba este mundo Dona Berta Marcote Pardiñas. Falecía esta querida veciña de Camelle na súa casa do Campo de Area da vila máis norteña do concello aos 80 anos de idade despois de pasar tantos anos encamada por mor dunha longa enfermidade. Dona Berta está sendo velada na súa casa e o funeral de corpo presente está previsto que se celebre ás 15:30 horas na Igrexa do Espírito Santo de Camelle dende onde partiran os seus restos mortais ata o Cemiterio Parroquial de Camelle para ser cristianamete soterrados. Dende Camarinas.eu queremos expresar as nosas condolencias a toda a familia e amigos de Dona Berta especialemte aos seus dous fillos. Descanse en Paz. ...
Cartel da Festa de San Bartolo 2014 en Arou

Cartel da Festa de San Bartolo 2014 en Arou

Pois xa nestas datas de mediados do verán máis desapacible que se lembre nestes últimos anos todo o entramado festeiro camariñán parece encamiñarse cara un fin. Deste fin de semana que se aveciña en diante todo será unha costa abaixo veraniego ata que alá polos comenzos de setembro, en plena Barca de Muxía, poidamos dar por finiquitado outro calendario estival. Un preaviso do aserto que realizamos soen ser as festas de San Bartolo en Arou, que por aquelo do eterno retorno nitzscheano este ano veñen a caer os días 23, 24 e 25 de agosto. Ahí haberá de todo: unha gran churrascada, unha disco móvil, unha agrupación musical o sábado 23; as Orquestas Escaparate e Pasito Show o domingo 24 e Marimba e Nievla o luns 25. Todo elo acompañado de pasarrúas, bombas pirotécnicas, misas solemnes e a ledicia e o orgullo dos arouáns por celebrar un ano máis, ese eterno retorno nitzscheano, as súas queridas festas en honor ao seu Santo Patrón. ...

Limpeza e acicalamento total da Praia de Arou

Parece que finalmente todo ven a dar o seu, nunca chovío que non escampara, e a praia de Arou lucirá un aspecto impecable para o verán que se aveciña. Certamente saltaran todas as alarmas e cundira certo pánico cando por mor dos temporais sucesivos que asolaron a costa galega este pasado curso invernal o areal arouán acabou convertido nun pedregal. A area leváraa o mar e un océano de pandullos inundaba o seu extenso firme. En estas, a natureza é sabia e pouco a pouco empezou a devolver o que non era seu e entón, para completar o cadro, fíxose necesaria a intervención do ser humano. Este transmutouse por uns días en ente administrativo, Costas do Estado, e a través de empresa contratada ao efecto comenzou a retirar as pedras da praia de Arou. Debío haber certo malentendido porque nun principio só retirou as do Paseo Marítimo e non as do areal, suceso que fixo necesaria unha reunión co xigante burocrático da que saío o compromiso deste de limpar tamén de bolos a praia. E así no día de hoxe podía contemplarse aos operarios procedendo a devolver ao virxinal estado unha das praias máis fermosas da Costa da Morte. O...

Segue a fulminante desertización da Praia de Arou

Na que era a máis productiva pesquería do continente centroasiático, o Mar de Aral, a que marchou fui a auga e deixou unha estampa desolada de oxidadas estructuras ferruxentas languidecendo baixo o implacable sol do deserto. En Arou a que se fui dun día para outro fui a area, roubada tal vez por ese mar desaparecido do Aral e deixounos a estéril imaxe dun areal de bolos. Se nun caso a explicación da hecatombe cabe buscala nuns dirixentes soviéticos empeñados en sobreexplotar os cursos hídricos da zona con destino aos sedentos cultivos de algodón da veciña República de Uzbekistán, noutro sinxelamente cabe achacar a desgraza a peor sucesión de temporais de todo tipo dos últimos cincuenta anos e así o que era un activo seguro do Concello de Camariñas cando chegaba o verán, unha das mellores e máis prácidas praias da Costa da Morte, luce agora moribunda sen proveito algún para ninguén. Postos a buscar solucións ao drama, poucas alternativas se nos ocurren para tratar de revertir unha realidade apocalíptica, máis alá de que a mesma natureza, tal esas mesmas augas roubadas por enxeñeiros rusos nas estepas desoladas do centro de Asia, reintegren pouco a pouco o sustraído. E sen...

A praia de Arou convertida nun coido de bolos polos temporais

Segundo contan as prediccións, o inxente conxunto xornalístico-gráfico composto polas reportaxes de Camarinas.eu adicadas aos temporais do inverno 2013-2014 poderían haber chegado ao seu fin. Con este de Cristina, a catarata máis desaprensiva de cicloxénesis explosivas da que se teña memoria deixaría paso a unha apariencia certa de clima benigno que, a salvo algunha que outra recaída inesperada, nos situaría ás portas mesmas dunha primavera. Con todo, este temporal crepuscular incidío dolorosamente nunha preocupante ferida aberta que se estaba a vivir en Arou e levouse consigo a pouca area que quedaba na súa en tempos fermosa e concurrida praia deixando un inservible coído de bolos de pedra. Unha vez perpetrada a catástrofe tan só queda conxeturar se co bo tempo e o reanudado normal ritmo das mareas a area volve pouco a pouco cara o litoral arouán. A posibilidade de incurrir en analoxía con certo mentecato subnormalizado que culpaba de certo diluvio universal ao Concello de Camariñas e botarlle as culpas, non sabemos, a ver,  alguén por ahí, ¿Costas do Estado?, lóxicamente está por completo descartada. Os ceos parece que voltarán a lucir pero o rastro do peor inverno das nosas vidas na Costa da Morte non pode ser máis...