Destrozos na Senda Marina

A Senda Marina, tamén chamada Pista de Alonso, vío como as súas táboas voaban ao seu paso por Reira

A Senda Marina, tamén chamada Pista de Alonso, vío como as súas táboas voaban ao seu paso por Reira

En fin, un xa ten en conta a fantasmagoría habitual dos medios de comunicación, os cales con tal de encher de contenidos os seus programas uns cuantos días máis (créannos, sabemos do que falamos) son capaces de predecir as hecatombes máis apocalípticas acompañadas do fin do mundo, por elo aquí en camarinas.eu todo esto do ciclón Xynthia e os seus ventos furacanados de máis de 150 km/h pois tomámolo de forma bastante escéptica, como aquel tifón mortal no Mar de China tan ben descrito no relato de Joseph Conrad, e que ao final acabou nun simple susto. Porque aquí este outono-inverno de 2010 xa levamos unha boa ristra de temporais de tódalas especies e porque, sobre todo, o peor de todos, foi aquel que por ninguén fora anunciado e que cara ás 2:00 daquela fatídica noite parecía traer consigo o apocalipsis bíblico ao Concello de Camariñas. Temporais que ata levaron polo aire as táboas de madeira da Senda Marina (tamén chamada Pista de Alonso) ao seu paso pola Praia Grande de Reira. Unha senda que, en todo caso, acusa seriamente o paso do tempo e a decisión dalgún sabio experto de decidir recubrir con madeira un camiño que percorre unhas paraxes azotadas por algúns dos peores temporais existentes nesta terra maldita e pecadora.

Engadir un comentario