CAMARIÑAS GUARDA EL PECIO DEL ULTIMO BARCO PERDIDO POR ESPAÑA EN LA GUERRA DE INDEPENDENCIA DE EEUU
En la zona de la Virxe do Monte y O Corno en Camariñas se han localizado recientemente cinco depósitos de cañones entre el siglo XVI y el XVIII, según datos de la Real Liga Naval Española. Dos pecios pueden ser galeones de la armada española perdida por Martín Padilla en 1596. Otro responde al correo marítimo "La Cantabria" de 1773; y se conoce el suceso del 18 de abril de 1783 cuando naufragó en la zona la fragata napolitana de la Real Armada Española "Las Dos Cathalinas", de 34 cañones, con 232 hombres, marineros napolitanos y soldados franceses de la llamada Legión de Lauzun, retornados de la Guerra de Independencia de Estados Unidos. Nuevas investigaciones indican que se trata del último de los barcos perdidos por nuestro país en la misma, por lo tanto su valor histórico es incuestionable. Además ahora se sabe que llevaba 232 soldados y tripulantes, que se dan también como víctimas de un conflicto que causó a España 33 buques destruidos, naufragados o apresados y miles de vidas de españoles europeos y españoles americanos, sin contar los daños de la marina mercante ni corsarios. Mayores pérdidas sufrió Inglaterra, derrotada, que además quedó sin las colonias levantiscas....
Últimas xornadas do Turismo Mariñeiro de Camariñas
Os profesionais do mar de Camariñas que participaron as últimas semanas nas Xornadas de Turismo Mariñeiro serán os guías dunha ruta polo municipio que se realizará mañá xoves 28 de agosto. O itinerario é gratuito e está aberto a todo aquel que lle apeteza coñecer as actividades relacionadas co mar que deseñaron os propios participantes das xornadas. Só tes que estar ás 10.00 h. na Oficina de Información Turística de Camariñas, e coñecerás: - A arquitectura mariñeira da vila. - As artes de pesca menor da nasa e o palangre, desde unha embarcación do porto. - Unha poxa cantada ao xeito tradicional na lonxa. - O marisqueo de O Ariño. Fonte: Camariñas O Mar Todo ...
Sobre todo, vivimos días ridículos. Pense vostede a cousa máis descabellada, a máis inexplicable, máis sin xeito vamos, e ahí a verá feita realidade a non moito tardar e protagonizada sempre por un político. Cousas que, nunha época de raciocinio elemental, tristemente xa desaparecidas, creímos que nunca veríamos: as dun Presidente da Xunta de Galicia e de todo o seu Goberno aos que se lles da por convertirse en fervientes abanderados do Cerco Vasco, condenando á quiebra, á ruina e á desaparición aos seus propios representados; as dun Secretario de Estado para o Deporte, que sin que viñera moito ao caso, a conta do escandaloso Neymargate acusou veladamente de prevaricar a un Xuiz da Audiencia Nacional, de facer mal o seu traballo aos técnicos da Axencia Tributaria, insinuou como-si-aquí-no-pasara-nada prácticas fraudulentas masivas entre os clubs de fútbol (¡sobre os que el manda!) e abonouse á teoría da conspiración deixando caer que detrás de todo estaba, como no, o Real Madrid, facendo bos as teorías da prensa independentista deportiva catalana (Florentino que chamou a Aznar que chamou a Gallardón que chamou ao Fiscal Xeral do Estado que chamou ao Xuiz que chamou a Messi que vomitou por el que...). E todos...
Ao recente desprecio cometido en Fitur polo Presidente da Xunta de Galicia contra Camariñas e por extensión toda a Costa da Morte, hai que engadir unha nova ultraxe. De maior calado e importancia ésta, xa que aquela só era anecdótica e indiciaria dunhas actitudes e uns comportamentos por quen a perpetraba, neste caso o que pensábamos era o Presidente de todos os galegos. O novo ataque que pon en perigo o futuro económico de Camariñas, que torpedea sen miramentos a línea de flotación da economía do noso concello, ven representada pola nova proposta da Unión Europea de reparto das cuotas de xurel e xarda, que discrimina de forma evidente e escandalosa as flotas do cerco de Galicia, Asturias e Cantabria en favor das do País Vasco e que conta sorpredentemente co visto bo da Conselleira do Medio Rural e do Mar, Rosa Quintana. Tal e a situación que un sector en pe de guerra manifestábase en número de 1.500 mariñeiros este pasado venres 7 de febreiro en San Caetano diante da Consellería que debería ter como obxectivo principal e único velar polos intereses daqueles que lle pagan os seus soldos.
Na mañán deste frío e desagradable luns 18 de novembro de 2013 entraba en serio funcionamento un dos motores económicos do Concello: un disperso continxente de mariscadores afánabase entre as fértiles areas da Vila de Camariñas. Trataban de revertir a sorte do que non deixaba de ser un mal ano, un exercicio que vía alá pola primavera como unhas chuvias masivas provocaban unha mortantade inxente de ameixa e berberecho no litoral xaviñán. Unha escaseza de marisco a sumar á falta de capturas que caracterizou o ano da flota do cerco. Agora, a cofradía opta por deixar descansar os seus dous bancos habituais, Ariño e Vasa, cunha explotación refrenada ao mínimo indispensable e experimenta colleita no criadeiro de Area da Vila. Alí diseminados puntos negros no horizonte dun xélido albor tentaban aportar o seu grao de area na heroica labor de levantar unha fráxil economía de tempos de guerra. A que ven constituida pola peor das pragas á que pode verse sometida un concello como Camariñas: o dun ano escaso tanto en capturas como en marisqueo. Tratando de revertir esa aciaga sorte un continxente de mariscadoras se afanaba unha xélida e desapacible mañán de finais do tétrico Ano do Noso Señor...