Banner Mostra 2014 3

Death Coast Cinema Club: Brando-Kazan

PinExt
Share
DCCC adicado a unha das mellores colaboracións da historia do cine: Marlon Brando-Elia Kazan
DCCC adicado a unha das mellores colaboracións da historia do cine: Marlon Brando-Elia Kazan

Brando/Kazan: Unha dupla máxica

Unha das colaboracións máis fructíferas da historia do cine foi a que emparellou ao director norteamericano de orixe grega Elia Kazan e ao actor máis grande, Marlon Brando, en tres inesquecibles películas de factura lexendaria: Un tranvía llamado de deseo (1951), ¡Viva Zapata! (1952) e La ley del Silencio (1954). A vida e obra grandes e polémicas destes dous xigantes, así como o froito da súa colaboración, é analizado polo redactor de cine de camarinas.eu e maior experto en cinematografía  da Costa da Morte, Luis Esteiro Ramos.

 Repasando a historia do cine podemos atoparnos con moitas colaboracións estelares entre directores e actores, traspasando os primeiros en moitas ocasións as súas experiencias ou emocións persoais ós segundos e converténdose estos en verdadeiros “Alter Egos” dos directores na gran pantalla. Exemplos claros son os casos de Akira Kurosawa/Toshiro Mifune, John Ford/John Wayne, Alfred Hitchcock/James Stewart, Billy Wilder/Jack Lemmon, John Huston/Humphrey Bogart, Luis Buñuel/Fernando Rey ou máis recentemente Martin Scorsese/Robert De Niro. Pretender analizar cal foi a mais fructífera é xogar a ser Deus, pero debido a súa controvertida vida e obra vamos a centrarnos nunha das mellores colaboracións que dou o cine en toda a súa historia: Elia Kazan-Marlon Brando.

¡Viva Zapata! película de 1952

¡Viva Zapata! película de 1952

Elia Kazan (Elias Kazancioglou, Constantinopla, hoxe Estambul, 1909). Director, actor, guionista, escritor e productor turco de orixe grega e nacionalizado estadounidense. En 1913 trasládase coa súa familia a New York onde seu pai rápidamente se enriquece como vendedor de alfombras (si, oístedes ben…) pero esta prosperidade estáncase bruscamente con motivo do crack bursátil que azotou a bolsa de New York en 1929 e que afectou a toda a economía mundial. Kazan comeza estudios de arte dramático como becario en 1930 montando a súa primeira obra teatral en 1931 e realizando tamén pequenos papeis como actor de teatro. Pouco tempo despois convértese nun dos co-fundadores da prestixiosa Escola de Arte Dramático de New York, o Actor´s Studio, xunta o traicioado posteriormente Lee Strasberg, da cal sairían, entre outras estrelas, actores da talla de Paul Newman, Montgomery Clift, Steve McQueen, James Dean, e anos despois, Robert De Niro, Al Pacino ou Dustin Hoffman. Pero entre todos eles emerxe con luz propia o posiblemente actor máis talentoso e expresivamente máis poderoso da historia do cine: Marlon Brando.

Marlon Brando nace en Omaha (Nebraska, USA) en 1924. Os camiños da nosa dupla máxica crúzanse cando Brando ingresa nesta prestixiosa escola para aprender da man de Lee Strasberg e Elia Kazan o método de interpretación basado nas pautas establecidas polo gran director e actor teatral ruso Konstantin Stanislavski no seu mítico e célebre MJAT (Teatro do Arte de Moscú) consistentes en tentar sentir de forma real a personalidade do personaxe que os actores van a representar. Moi cedo Marlon Brando comeza a destacar entre o resto de actores da súa xeración e tras varios grandes traballos en Broadway da o salto a gran pantalla da man de Kazan coa obra do dramaturgo Tennessee Williams Un Tranvía Llamado Deseo (1951) xunto a Vivien Leigh e Karl Malden. Brando conseguiría por este papel a súa primeira nominación os premios Óscar.

Kazan e Brando durante a rodaxe de La ley del Silencio de 1954
Kazan e Brando durante a rodaxe de La ley del Silencio de 1954

Elia Kazan xa era un director consagrado co seu filme La Barrera Invisible (1947), Óscar a mellor Dirección, e por Pánico En Las Calles (1950), pero tralo rodaxe da obra de Williams ocorrería un dos episodios máis escabrosos na historia de Hollywood: o senador McCarthy xunto a Comisión de Actividades Antiamericanas realizan a famosa “Caza de Bruxas” para tentar detectar prácticas comunistas no mundo do cine norteamericano. Kazan pronto é sinalado como cabeza dunha longa lista negra polas súas declaradas tendencias pro-comunistas, e tras ser posto entre a espada e a parede, delata a varios dos seus colegas profesionais, incluido súa man dereita no Actor´s Studio Lee Strasberg. Kazan, non obstante, segue coa súa meteórica carreira profesional sen mirar atrás e realiza duas películas máis con Brando ¡Viva Zapata! (1952) e La Ley Del Silencio (1954), nominados ambos o Óscar por estes dous magníficos filmes, cabe facer fincapé neste último. Non recordo unha interpretación tan poderosa como a que brinda Brando neste filme o lado de Rod Steiger, Lee J. Cobb e Karl Malden. Unha obra mestra absoluta onde a evolución psicolóxica do personaxe de Brando conmove ata o espectador máis esixente, constituindo unha apoloxía da delación. Por suposto Brando acada seu primeiro Óscar sen ningunha discusión entre a crítica.

A partir deste intre sepáranse as carreiras profesionais dos nosos protagonistas. Kazan mantén, mais ou menos, unha carreira sólida con títulos como Al Este Del Edén (1954) ó lado de  James Dean que pouco tempo despois morrería nun fatídico e mítico accidente de coche. Quizais a súa mellor obra post-Brando sexa Esplendor En La Hierba (1961) cun xenial Warren Beatty e unha hipersensible Natalie Wood nos papeis principias da obra. Outras obras de boa factura son Un Rostro En La Multitud (1957), Río Salvaje (1960), América, América (1963), basada na súa propia autobiografía, ou El Último Magnate (1976). Elia Kazan morre en New York no ano 2003 á lónxeva idade de 94 anos, tras recibir en 1999 un Óscar honorífico a súa carreira e sempre será recordado pola súa xenial obra máis pola súa fatal traición profesional.

Un tranvía llamado deseo
Un tranvía llamado deseo

Centrámonos agora na segunda parte da vida de Brando, a cal foi tamén moi controvertida. Mullereiro empedernido, casado 3 veces e divorciado outras tantas, tendo problemas con case tódolos directores cos que traballou, pero tamén home cun gran espíritu solidario, en especial a favor da defensa de diversos colectivos (afroamericanos, indíxenas americanos, aboríxenes da Polinesia), a súa excentricidade lévao a adquirir unha illa no Archipiélago de Tahití de onde era orixinaria unha das súas esposas. En canto o resto da súa obra Brando encadeou insuperables interpretacións con outras máis ambíguas fruto da súa introvertida pero irascible personalidade. O mellor do resto da súa obra atopámolo na súa única incursión na dirección: El Rostro Impenetrable (1961). Debido a súa tormentosa relación co xenial director Stanley Kubrick, home tamén de forte personalidade e co que saltaron chispas dende o principio da rodaxe, Kubrick non pode con Brando e decide abandonar o proxecto, tomando Brando as rendas do filme e deléitanos cunha interpretación memorable cargada de odio contido. En Rebelión a Bordo (1962) de Lewis Millestone ofrece un duelo interpretativo de altura co gran Trevor Howard; en La Jauría Humana (1966) de Arthur Penn ou Reflejos De Un Ojo Dorado (1967) de John Huston e compartindo cartel con Elizabeth Taylor ralla a un gran nivel. Pero será coa caracterización dun capo mafioso, Don Vito Corleone, cando Brando de o mellor de si mesmo, no inmellorable filme de Francis Ford Coppola El Padrino (1972). As palabras sobran con este filme, só decir a modo de curiosidade que Coppola enfrentouse de forma efusiva cos productores para que Marlon Brando e Al Pacino encarnasen os personaxes principais do filme. Segundo Óscar para Brando, rexeitado por este pola imaxe que recibían os indios nas películas do Oeste, e encumbramento para Al Pacino. Con El Último Tango En París (1972) do director italiano Bernardo Bertolucci volve a ofrecer o público unha atormentada interpretación dun enigmático home maduro norteamericano que se namora dunha fermosa rapaza francesa. Francis Ford Coppola volve contar con el para outra das súas grandes e particulares obras mestras na adaptación da xenial novela de Joseph Conrad El Corazón De Las Tinieblas, na que sen dúbida é a mellor película sobre a guerra do Vietnam, Apocalypse Now (1979), onde Brando encarna o Coronel Walter E. Kurtz (tendo nesta páxina web o seu “Alter Ego” Walter E. Diegonet, alias Don Alohnson, alias Tío Diekt). Un papel novamente dun home atormentado e desquiciado pola guerra e que o único que desexa e que acaben coa súa vida dunha vez por todas, cando se presentan ó final da tenebrosa viaxe polo río uns soldados norteamericanos encabezados polo Capitán Willard (Martin Sheen) que van na procura de Kurtz para “acabar co seu mando” debido ós abominables crímenes de guerra que cometera o ex-boina verde. O parecer un xa endiosado Brando presentouse na rodaxe cuns kilos de máis ante a incrédula mirada de Coppola, pero como sempre sáese coa súa e deixanos outro gran papel para a historia do cine.

Brando despois deste filme comeza seu declive profesional e persoal polo que non hai que manchar un currículum impresionante que deixa tras de sí unha estela filmográfica repleta de actuacións memorables. Morre en Los Ángeles, California, USA, en 2004, puco tempo despois que Kazan. Rematamos aquí esta especial homenaxe a un dos grandes binomios que dou o cine en toda a súa dilatada historia.

Foto 1


Elia Kazan con Warren Beatty e a preciosa Natalie Wood na gran Esplendor en la hierba
Elia Kazan con Warren Beatty e a preciosa Natalie Wood na gran Esplendor en la hierba

Foto 2


O dramaturgo Arthur Miller e Elia Kazan, unha amistade traicionada
O dramaturgo Arthur Miller e Elia Kazan, unha amistade traicionada

Foto 3


Mirada desafiante dun Marlon Brando no apoxeo do seu poder interpretativo
Mirada desafiante dun Marlon Brando no apoxeo do seu poder interpretativo

Foto 4


Vivien Leigh e Marlon Brando, interpretando a un patán polaco, en Un tranvía llamado deseo
Vivien Leigh e Marlon Brando, interpretando a un patán polaco, en Un tranvía llamado deseo

Foto 5


La ley del silencio: ¿Unha apoloxía da delación?
La ley del silencio: ¿Unha apoloxía da delación?

Foto 6


Escea da pelea mítica con Lee J. Cobb en La ley del Silencio
Escea da pelea mítica con Lee J. Cobb en La ley del Silencio

 

LBL_RELATEDNAME

Comentarios:

Comentarios   

 
O SOCO
0 #1 ExcelenteO SOCO 08-05-2008 18:24
Excelente Luis, como siempre e vaya parexas de director/actor nombrastes o principio.
Pero eu como dupla quedome con Ford/Wayne sin duda a que mais frutos dou. Tamen pode ser por que Brando non e santo da miña devocion sin deixar de reconocer que e un bo actor.

Saludos Luis e sigue asi de brillante .
Reportar al moderador
 
 
mantida
0 #2 mantida 08-05-2008 18:46
a min paresenme mellores actores os de antes que os de ahora,marlon brando a parte de juapo e un actoraso,xa con essa mirada que ten dio todo,podía interpretar o que lle dera a jana porque todoo fasía ben,ten unha mirada de seductor, asesino e do que él quixewra faser con eses ollasos.
jrasia luis por fasernos recordar todas estas películas.
Reportar al moderador
 
 
JABA
0 #3 JABA 08-05-2008 20:42
Si señor,fas majas;es un PELIKULERO,ente ndes comarea de cine.asombrasno s cos teus relatos SINEMATOGRAFICO S.
Reportar al moderador
 
 
trintaduosventos
0 #4 trintaduosventos 08-05-2008 21:27
Da miña pubertad sempre recordo como ejemplo a sejir a Marlon con chupà de cuero nejro e subido a unha Harley, era miña foto.
Xa despos aquela foto fixome sejilo en todas suas interpretacions . Un grande , e en el Padrino xa nada, na miña opinion esta saga del Padrino son peliculas normaliñas, pero a sua interpretacion faias grandes.
Reportar al moderador
 
 
lusina
0 #5 lusina 08-05-2008 23:13
Brando,que gran actor,dos millores da historia,sin embargo non tivo tanta sorte na vida personal,princi palmente cos fillos.A verdade que na vida non se pode ter todo,así se vio na sua vida.Felicidade s Luis,se ve que sabes moito do septimo arte
Reportar al moderador
 
 
Salaño
0 #6 Salaño 08-05-2008 23:20
En primeiro lugar decirche que estos artígos de cine son os que máis me gusta ler, saber que se fala do bo cine é algo realmente reconfortante...

Nin Kazan (o que teño pendente de análise) nin Brando (pese a q o seu sheriff da Jauría humana, é unha interpretación das melloriñas q vin na miña vida, maxistral)son dos meus favoritos...

Por certo, nótase certa simpatía do autor por apocalipse now, xa que non é a primeira referencia qu se lle fai na web...a mín tamén me parece a mellor pèli sobre o vietnam (o cal tampouco é dicir moito, pois case non hai boas pelis do vietnam)...e das mellores de guerra en xeral...e das mellores da historia do cinema por descontado...

Que sigan estes reportaxes por favor...o próximo o de Alfred Hitchcock pero mellor con cary grant, q me gusta máis...jejeje

Un saudo enorme!
Reportar al moderador
 
 
perillan
0 #7 perillan 09-05-2008 11:08
Si señor, Esteiro estaste a superar, o nivel sube semana a semana, haber donde está o teito, ademais esta vez tocas un dos meus actores favoritos o Grande Marlon Brando, que peliculazas. El Padrino e a miña favorita, que cacho interpretación a de Don Corleone.
enhoraboa Esteiro, sigue así.
Reportar al moderador
 
 
hombre lobo
0 #8 LUIS,UN LIDER......hombre lobo 09-05-2008 11:49
....FALANDO DE CINE.
MERCE SALA,TEN UN LIBRO MOI CURIOSO QUE SE TITULA "EL ENCANTO DE HARNELIN"..EN UN DOS CAPITULOS RELACIONA DISTINTOS ASPECTOS DO LIDERAZGO CON PELICULAS.O MILLOR XA O LEICHES SE NON E ASI LEO ACHE DE GUSTAR.

NORABOA LUIS.
Reportar al moderador
 
 
patriponte
0 #9 Gracias!patriponte 09-05-2008 22:27
Bueno, xa poñía de menos esta maravillosa sección, que cada vez sorpréndeme máis ca súa calidade!e hoxe sobre todo tocástesme a fibra sensible elexindo como protagonista a Marlon Brando, meu amor platónico desde a adolescencia.
Para min é o actor con mayúsculas,ning ún outro transmitía tanto, con esa mirada tan inquietante,e que incluso nos seus últimos papeles, como en "Don Juan de Marco"bórdao (a pesar de q esta peli era de pouca monta).Ahora q como en el Padrino, en ningunha!e pensar q non quería protagonizala para "non ensalzar a mafia"menos mal q cambiou de opinión....
Para terminar darche as gracias Luis, por deixarnos compartir os teus conocementos sobre o séptimo arte.Gracias!
Reportar al moderador
 

Escribir un comentario

Hemeroteca

April 2014
Mo Tu We Th Fr Sa Su
31 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 1 2 3 4
Opacity

Comentarios Cultura

HomeGaceta Cultural de CamariñasCineDeath Coast Cinema Club: Brando-Kazan Top of Page
Zo2 Framework Settings

Select one of sample color schemes

Google Font

Menu Font
Body Font
Heading Font

Body

Background Color
Text Color
Link Color
Background Image

Top Wrapper

Background Color
Modules Title
Text Color
Link Color
Background Image

Header Wrapper

Background Color
Modules Title
Text Color
Link Color
Background Image

Mainmenu Wrapper

Background Color
Modules Title
Text Color
Link Color
Background Image

Slider Wrapper

Background Color
Modules Title
Text Color
Link Color
Background Image

Scroller Wrapper

Background Color
Modules Title
Text Color
Link Color
Background Image

Mainframe Wrapper

Background Color
Modules Title
Text Color
Link Color
Background Image

Bottom Scroller Wrapper

Background Color
Modules Title
Text Color
Link Color
Background Image

Bottom Scroller Wrapper

Background Color
Modules Title
Text Color
Link Color
Background Image

Bottom Menu Wrapper

Background Color
Modules Title
Text Color
Link Color
Background Image

Bottom Wrapper

Background Color
Modules Title
Text Color
Link Color
Background Image
Background Color
Modules Title
Text Color
Link Color
Background Image