Nas primeiras horas da noite deste luns 2 de maio de 2011, á boa nova que sempre supón lembrar o inicio hai 203 anos da loita heroica do pobo español contra o invasor gabacho, loita que seis anos despois culminou cunha victoria histórica e a conseguinte expulsión dos exércitos napoleónicos, sumábase outra: a da finalización dunha dura loita de dez anos contra o maior terrorista que vagaba impunemente polo planeta. Ao principio todo facía presaxiar que se trataba dun rumor máis, dun deses disques que de cando en vez aparecen nuns medios sempre ávidos por dar a exclusiva definitiva. Pero a aparición final do Presidente Obama, un home que polo que se ve nesta materia (e en tantas outras...) continuou a política do archiodiado George W. Bush, confirmando a noticia dotou a esta duns visos de credibilidade que versións anteriores non tiveran e unha explosión de felicidade e ledicia inundou as rúas de New York. Osama Bin Laden, por fin, estaba morto.

Desta vez sería un grupo de operacións especiais do exército USA o que abatía nun poblado do norte de Pakistán a unha desas persoaxes nefastas, malignas en si mesmas, que surxen de cando en vez dos infernos máis remotos (Lenin, Trotsky, Stalin, Hitler, Mao, Pol Pot...) para cas súas ideas entolecidas, cas súas accións fanatizadas, traer o mal, a desgracia, a morte, a ducias de miles de seres humanos. Cáseque dez anos despois do acontecido nas Torres Xemelgas todo parece indicar que os USA finalmente deron caza ao gran Mefistófeles do noso tempo, o cal para as persoas sensatas, de bo corazón, non deixa de ser unha gran noticia. A súa pegada de mal absoluto non se circunscribe tan só aos feitos criminais do 11-S e así e sin ánimos de ser exhaustivos, esta semana podíamos ler a persecución intransixente, constante, aniquiladora e de afáns xenocidas á que os islamistas someten á población cristiana copta de Exipto, oito millóns de seres humanos co medo constante como forma de vida. Antes foi Irak, o Líbano, Pakistán, Afganistán, Arxelia, Marrocos... Esa é a pegada que deixará na historia esta persoaxe demoníaca chamada Osama Bin Laden.

Alí, na Zona Cero, no epicentro do mundo civilizado, atopábase nas primeiras horas da mañán deste 2 de maio (horario USA) un redactor de camarinas.eu. Porteño de nacemento, galego de corazón, norteamericano de nacionalidade, un fío vector de emoción percorreu tódolos poros do seu corpo. Pero mellor que nolo conte el mesmo: "Hoxe é luns, casi pasei a noite sen dormir…como millóns de persoas, pola noticia da morte do terrorista número un…Cando salín do tren mesmo na Zona Cero, tivemos que ir arredor de centos e centos de parroquianos felices por esta noticia. Todo cheo de coches de televisión e dignatarios dando entrevistas. Xente con ramos de flores, bandeiras, soldados, turistas de tódolas partes do mundo…en fin, moi emocionante; e a pesar de que había que ir para a oficina, non nos importaba ter que tomar o noso tempo para poder salvar os obstáculos de tanta humanidade...". Bin Laden, por fin, estaba morto.

photo

photo2

photo3

photo4

photo5

photo6

photo7

photo8

photo9