• Portos de Galicia négase a reparar a perigosa situación da ponte do paseo de Camariñas

    Nos mesmos días en que unha banda de supremacistas tarados, cochambre racista en estado puro, andaba metida a destruir España, as barandillas acristaladas de estilo xaponés do Poso do Muelle voltaron a aparecer rotas. E de igual xeito que o esperpento perpetrado polos nacionalistas en Cataluña, o problema ven de lonxe. A eterna dicotomía de pareceres entre a Xunta de Galicia, concretamente eses Portos de Galicia comandados polo inefable JJ Durán, e o Concello de Camariñas volta aos ruedos ibéricos: a primeira di que se trata de problemas de mantemento, tal vez de vandalismo (a ver si un comando das CUP apareceu por Camariñas para vender as bondades inagotables do procés a pau limpio), o Concello que se trata de problemas estructurais e a tal efecto encomendou á arquitecta municipal a elaboración dun informe técnico que sustentaría o teorema de que temos demasiado pouco cristal para tanta ponte. Mentras, cada pouco, o único símbolo do Imperio do Sol Nacente na Costa da Morte amence escachado, ata o extremo de que agora xa varias láminas de cristal desapareceron e unhas vallas cumpren a función de evitar o esfuciñamiento dos veciños contra o Poso do Muelle. A imaxe non pode ser máis lamentable. Pero si respecto ao primeiro dos problemas destes días, o de España, hai máis de 100 anos o Canciller de Ferro, Otto Von Bismarck, afirmara daquela que o noso era o país máis forte de Europa, porque os seus habitantes levaban máis dun século tentando destruilo e éste resistía, non parece que a nosa alicaída ponte sexa a máis forte nin siquera da Costa da Morte. Por obra dun estrano sortilexio, sen que se saiba moi ben por qué, España parece ser unha nación chamada a soportalo todo, dende cada pouco guerras civís ata etarras asesinos ou infantilizados nacionalistas cataláns: algo indestructible. Non sucede así ca nosa escachada ponte nipona, tan endeble, tan mal diseñada, tan ridícula cos seus cristais rotos, como os miolos dun separata catalán.
  • Mar na Escola no Poso do Muelle

    Agora que moi serios interrogantes sobre o seu futuro poderían abrirse en breve, nada mellor que trasladar por un día as actividades de O Mar na Escola ata a paraxe centenaria do Poso do Muelle. Alí foi onde posiblemente por vez primeira en toda a súa dilatada historia marítima, na mañán dun desapacible xoves 11 de abril de 2013, as súas antigas pedras contemplaron un encontro de kayak polo. Estampa desacostumada polo inédita, elo supoñe unha interesante suxerencia de destino futuro para un enclave clásico do entramado urbán de Camariñas, unha estampa que leva remotamente ata imaxes  como as dun Gran Premio de Fórmula 1 polar rúas de Mónaco ou ás salvaxes carreiras hípicas do Palio na medieval Plaza Central de Siena, adaptado todo elo ás características privilexiadas da que constitúe a orixe do maior conxunto portuario da Costa da Morte, aquel que estaba chamado a albergar á maior flota do seu tempo. Insuficiente a súa estructura para dar axeitada resposta ás necesidades dun século que recén comenza, o Poso do Muelle adáptase flexible ao ritmo dos novos tempos.
  • Portos arranxa a ponte xaponesa do pozo do muelle de Camariñas

    Dende decembro de 2008 había un anaco do Imperio do Sol nacente transplantado a Camariñas. Asentada sobre unha firme estructura de aceiro unha acristalada ponte colgante unía as dúas ribeiras do Poso do Muelle. Proxectada a obra na época do despilfarro (orzamento de máis de 120.000 €), unha vez rematada a súa instalación e obnubilados todos pola forte impresión estética que dela se desprendía dentro do conxunto non menos apabullante do novo Paseo Marítimo, a ninguén se lle ocurrío calibrar os custos que se desprenderían do mantemento da súa barandilla de cristal ou da reposición do seu chan de madeira.
  • Paseo Maritimo de Camarinas: A ponte xaponesa xa está aquí

    A partir de hoxe, queridos usuarios, ca nova ponte colgante de estilo xaponés que a empresa Gerca instalou encima do Poso do Muelle, xa nada será o mismo. A partires de agora o noso puerto parecerá un estanque xaponés de estilo zen onde se poderán recitar poemas kaiku ou meditar sobre o sentido da vida de Buda, onde un terá a sensación de estar paseando polos xardíns imperiais de Kyoto ou teletransportarse aos teatros kabuki ao aire libre da populosa e megamoderna Tokyo. Ante este estado de cousas Camarinas.eu non podía deixar de captar unha amplia galería fotográfica do día no que o Imperio do Sol Naciente facía a súa espectacular entrada en escea en Camariñas.