• Portos de Galicia segue facendo negocio en Camariñas tamén coa auga

    Como xa publicamos fai uns días, Portos de Galicia está nunha cruzada recaudatoria sen precedentes a conta das sufridas e nunca ben tratadas Comisións de Festas que utilizan os espacios portuarios. Pero, para sorpresa deste modesto medio de comunicación dixital, veñen de comunicarnos que coa auga pasa tres cuartos do mesmo: o concello cóbralle a Portos uns 45 céntimos por tonelada e os clientes do Ente Público págana multiplicada polo infinito.
  • 15 anos do Prestige: A negra sombra que, aínda hoxe, nos asombra

    13 de novembro de 2002. Son as 6 da mañá e un cheirume a fuel invade, pouco a pouco, Santa Mariña. As 6.30 os primeiros mariñeiros e mariscadores que baixan ata o Casoliño e Ríos, enseadas naturais que facían de porto á brava flota destes auténticos lobos de mar, atopáronse cun fedor insoportable e un manto negro coma morte que todo o cubría: os petóns que emerxían do mar, as chalanas fondeadas ao abrigo dos temporais, os areais, o mar todo era negro como a noite mais escura. Negro todo, como un pesadelo, coma un desgarro da alma.
  • S.O.S para o marisqueo na ría de Camariñas

    A ría de Camariñas sempre foi considerada un prodixio de produtividade. Sendo unha das máis pequenas das rías galegas ás súas condicións naturais permitiron vivir dela a centos de familias que, sobre todo no inverno, atoparon neste espacio privilexiado unha fonte de ingresos a resgardo dos temporais da invernía da Costa da Morte.
  • O minicriadoiro de ameixa de Camariñas: Un auténtico expediente X

    Houbo unha vez un proxecto innovador e punteiro instalado no Muelle Novo. Baixo unha cúpula de plástico os biólogos e as mariscadoras reproducían millóns de larvas que logo se convertían en bivalvos. Tal era o seu prestixio que acudían en tropel visitas nacionais e internacionais, e mesmo a Xunta de Galicia presumía de tanta innovación e de tan alta tecnoloxía. Todo era fachenda de fartura.
  • Día de topes de xurelo no porto de Camariñas

    Rematada xa caseque a tempada pesqueira estival do cerco camariñán chega a hora de facer balance e ver contas. E aínda que houbo semanas espléndidas para moitos barcos a tónica xeral do estío foi digamos que intermedia para os intereses da nosa flota. Así e todo e a pesar de que nos atopamos xa en épocas propicias para o mal tempo, os temporais parece que se van a facer esperar co cal as embarcacións de Camariñas aproveitan para seguir co seu traballo. A proba delo atopábamola na mañá deste mércores 13 de setembro de 2017 cando todo aquel que se paeara polas inmediacións do peirao novo da vila podería contemplar unha actividade frenética de descarga de xurelo. A meirande parte das embarcacións que se adican ao arte do cerco chegaban a porto con topes de xurelo mediano que pronto eran vendidos aos intermediarios que se achegaron a porto. E así, coa ledicia que supoñe para todo o pobo de Camariñas o desembarco de miles e miles de kilos de xurelo, voltamos a retomar con todo o entusiasmo do mundo a nosa querida sección de "Noticias do Mar".
  • CAMARIÑAS GUARDA EL PECIO DEL ULTIMO BARCO PERDIDO POR ESPAÑA EN LA GUERRA DE INDEPENDENCIA DE EEUU

    En la zona de la Virxe do Monte y O Corno en Camariñas se han localizado recientemente cinco depósitos de cañones entre el siglo XVI y el XVIII, según datos de la Real Liga Naval Española. Dos pecios pueden ser galeones de la armada española perdida por Martín Padilla en 1596. Otro responde al correo marítimo "La Cantabria" de 1773; y se conoce el suceso del 18 de abril de 1783 cuando naufragó en la zona la fragata napolitana de la Real Armada Española "Las Dos Cathalinas", de 34 cañones, con 232 hombres, marineros napolitanos y soldados franceses de la llamada Legión de Lauzun, retornados de la Guerra de Independencia de Estados Unidos. Nuevas investigaciones indican que se trata del último de los barcos perdidos por nuestro país en la misma, por lo tanto su valor histórico es incuestionable. Además ahora se sabe que llevaba 232 soldados y tripulantes, que se dan también como víctimas de un conflicto que causó a España 33 buques destruidos, naufragados o apresados y miles de vidas de españoles europeos y españoles americanos, sin contar los daños de la marina mercante ni corsarios. Mayores pérdidas sufrió Inglaterra, derrotada, que además quedó sin las colonias levantiscas. España amplió su imperio, el mayor del momento.
  • LOCALIZAN EL PECIO DE UN GALEON DEL SIGLO XVI EN CAMARIÑAS

    Un grupo de la Real Liga Naval Española localizó el pecio de un galeón del siglo XVI a cuatro millas al suroeste del puerto de Santa Mariña, en el municipio de Camariñas y en plena Costa da Morte coruñesa. El hallazgo se produjo tras el descubrimiento entre sus redes por parte de una embarcación de la zona dedicada al arte del miño de un trozo de ánfora y una pieza metálica, que podría ser una espada muy deteriorada, por lo que un miembro de la tripulación dio parte a miembros de la citada entidad. La delegación de la Real Liga Naval Española en la Costa da Morte con ayuda de un colaborador desplazó a dos miembros al lugar indicado, comprobando que uno de los restos se trataba de una ánfora o tinaja de las usadas e los galeones españoles de los siglos XVI y XVII, muchas de ellas elaboradas en Buño. El trozo inferior de la tinaja de barro conserva esmalte en su interior al estar enterrada en arena. Es un fragmento de ánfora de pie plano con una base de 13 centímetros y un diámetro en su parte central de 28 centímetros, y un grosor de su pared de 9 milímetros. La olla podría tener más de 40 centímetros de altura en perfecto estado. Podría pertenecer a la urca Ángel Gabriel de 350 toneladas.
  • Últimas xornadas do Turismo Mariñeiro de Camariñas

    Os profesionais do mar de Camariñas que participaron as últimas semanas nas Xornadas de Turismo Mariñeiro serán os guías dunha ruta polo municipio que se realizará mañá xoves 28 de agosto.
  • Visitas guiadas por mariscadoras para os turistas que visiten Camariñas

    Decididos a por en marcha os valores turísticos de Camariñas, dende o Concello e dentro do proxecto do GAC, para o desenvolvemento da zona costeira do Ariño,veñen de idear unha atractiva proposta ca que achegar os paraísos naturais así como a realidade socioeconómica aos cada vez máis numerosos visitantes que se achegan pola terra das palilleiras. Chámase este innovador proxecto "Rutas guiadas por Mariscadoras", que fomentará as visitas guiadas polos nosos bancos marisqueiros baixo o superior maxisterio de calqueira das mulleres que se afanan día tras día apañando un marisco areeiro dunha calidade excepcional. Así, na mañán deste mércores 30 de xullo de 2014 podíase ver no Areal de O Ariño a nova Presidenta da Cofradía Maior de Camariñas, Dolores Bermúdez, máis coñecida como Lola do Marisqueo por ser durante anos a presidenta deste colectivo, explicándolles a un grupo de turistas a forma de traballar das mariscadores así como a diferencia entre as distintas especies e variedades das mesmas. Un peculiar traballo no que se estreaba a nosa amiga Lola, á que dende aquí felicitamos polo seu novo cargo, no que terá que afrontar un importante desafío dado o gran legado deixado polo seu antecesor José Manuel Gerpe "Choniño" ao que desexamos o máis feliz dos retiros despois do exemplar traballo realizado. Os interesados en inscribirse nestas rutas guiadas deberán apuntarse no Punto de información Turística de Camariñas, chamando aos teléfonos 981 737 204/004 ou enviando un email a Este enderezo de correo está a ser protexido dos robots de correo lixo. Precisa activar o JavaScript para velo. e Este enderezo de correo está a ser protexido dos robots de correo lixo. Precisa activar o JavaScript para velo..
  • Desguace definitivo da gabarra Prima

    Ao longo de todo este tempo as analoxías non puideron ser máis evidentes... e inquedantes. Cando alá polo 14 de xaneiro de 2014 a gabarra Prima embarrancaba frente as costas de Reira, a Ucrania da que traía orixe comenzaba a descarrilar con estrépito dentro do concerto internacional das nacións. En ámbolos dous casos todo se debía a un mesma causa: un serio erro de apreciación das circunstancias circundantes. No caso da gabarra moldava era nunha derrota equivocada polos turbulentos mares da Costa da Morte, no caso de Ucrania unha incorrecta apreciación da realidade do país levaba aos máis exaltados sectores nacionalistas da súa parte occidental, nazis de toda a vida incluidos, a iniciar un proceso de cruenta guerrilla urbana que remataba ao pouco tempo ca defenestración do presidente lexítimo e polo tanto ca consumación dun auténtico golpe de estado. Ante este estado de cousas, puros feitos consumados novamente, a resposta da outra metade do país non podía deixar de ser máis predecible: prorrusa, ortodoxa e nostálxica da época soviética, asentados nun territorio que sempre se considerou parte de Rusia ata que na década dos anos 20 foron delineadas polos xerarcas comunistas arbitrariamente as fronteras interiores das diferentes repúblicas soviéticas, a alternativa da secesión violenta era a única posible. E así foi como nunha siniestra concomitancia histórica, unha destartalada gabarra moldava chegada dende ese mesmo porto de Odessa onde tres meses despois 40 prorrusos ían a morrer calcinados e asfixiados no incendio provocado dun edificio de sindicatos e esa Ucrania da que traía orixe, se atopaban sendo sometidas a un mesmo proceso de desguace. Nun caso operado por operarios dunha empresa de demolición, noutro a mans do seu moito máis poderoso, histórico e envidiable veciño ruso.
  • O Fugu, un peixe letal oriental chega a costa de Camariñas

    Hai uns anos o Club Náutico de Camariñas nomeaba para Comodoro a unha perigosa persoaxe e ahí mesmo se desataban todas as alarmas internacionais. Tal nomeamento, claramente descabellado para un cargo que en termos da mariña de guerra unha vez foi responsable da invasión de todo un Xapón en 1854, non podía por menos que deixar de levantar serios resquemores vingativos no país do Sol Nacente. Por elo, como contrapartida á provocación anterior esta mesma semana disparábase o espanto entre os servicios secretos camariñáns tras ser avistado por sorpresa na Ensenada da Arnela, aos pes mesmos do Faro Vilán, un exemplar do peixe nipón máis letal: o mortalmente asesino Fugu ou Peixe Globo. ¿Estamos ante unha avanzadilla dun amplio continxente marino desta mortífera especie, no que un único exemplar posúe veneno suficiente para finiquitar ata 30 persoas, con vistas á colonización futura das nosas costas? Seguindo a estela do acontecido no Este e Sur de Ucrania ¿un inacabable exército de exemplares de peixes globo tigre (a variedade máis letal), sen distintivos, farase cargo da tarefa de acometer a anexión inodora, indolora e soterrada de Camariñas ao Xapón? ¿Encargarase esta mortal bestia asesina do envenenamento futuro de toda a nosa fauna marina? ¿De aquí a uns anos todos as marisquerías de Camariñas sustituidas por ristorantes de comida xaponesa? ¿Sake, sushi e fugu como todo horizonte culinario camariñán? Unha operación ademáis que podería estar sendo supervisada in situ polo propio Primeiro Ministro Nipón, de visita estos días por Santiago de Compostela...
  • Miguel Ángel Revilla apoia á iniciativa de Camarinas.eu a prol dos nosos mariñeiros

    Importante impulso o que recibío nas últimas horas a iniciativa de Camarinas.eu en apoio á loita dos mariñeiros do cerco. Trátase nada menos que a do ex-Presidente de Cantabria e agora ubicuo tertuliano Miguel Ángel Revilla, quen unha vez recibida a petición de Camarinas.eu para que apoiase a iniciativa en Change.org a prol dun xusto reparto da cuota de xurel e xarda e así chegar ata as ansiadas 5.000 firmas para plantarllas nos fuciños ao Ministro  Arias Cañete, nin corto nin perezoso decidía sumarse á mesma e publicala na súa conta do Facebook. Unha conta que conta con máis de 513.000 "Me gusta" (máis que Angela Merkel ou o propio Mariano Rajoy) e que fixo que en tan só dúas horas (ata o momento en que esto se escribe) acadase máis de mil firmas que fan xa un total de 2.000, 100 comentarios, preto de 4.000 "Me Gusta" e 212 comparticións. El mesmo nos facía chegar unha mensaxe da súa valente decisión: "Lo acabo de publicar en facebook ahora mismo. Gracias por la información". Deste xeito un importante persoeiro nacional, tertuliano habitual dos programas de televisión, actual Secretario Xeral do Partido Regionalista de Cantabria e Presidente da citada comunidade durante oito anos decidía sumarse á iniciativa dunha humilde web dun remoto pobo da Costa da Morte, epicentro do actual drama do reparto das cuotas de xurel e xarda, e darlle un pulo de ámbito nacional que fai chegar esta crucial loita a medio millón de españoles. Certamente non podemos estar máis orgullosos en Camarinas.eu de ver a nosa iniciativa en prol de máis de 2.000 familias galegas (a máis das asturianas e cántabras) chegar a  semellante escaparate. E ahí seguirmenos facendo todo o posible a prol dos nosos mariñeiros do cerco. Porque sen cerco viable non hai Camariñas posible. A loita contra a cuota continúa.
  • Recollida de firmas para un reparto xusto da Cuota

    Abandoados polos seus representantes políticos continúa a loita dos mariñeiros camariñáns do cerco. Descendentes dunha nómina de patróns lexendaria, os Perrúa, Lin e tantos e tantos, posiblemente sin igual en ningún outro porto, loitarán ata o seu derradeiro folgo por continuar  traballando no que lles ensinaron os seus pais, no que lles gusta, creando riqueza para a súa vila da alma. A eles deben engadirse as máis de dúas mil familias qe en toda Galicia dependen do fío dunha decisión política que decida o reparto final da cuota do xurel e da xarda. Nesta situación calquer iniciativa que axude a meter presión aos desaprensivos que nos gobernan será boa, como a que ven de crear Camarinas.eu ca recollida de firmas a prol dos nosos mariñeiros e que xa vai polas 800 en menos de 24 horas. O método para amosar o apoio ao cerco en loita é sinxelo: si tedes conta de facebook, basta entrar no enlace e asinar, si non a tedes poderedes asinar depois de  dar os vosos datos. Ademáis vimos de crear un Hashtag (esto é, unha etiqueta de twitter, facebook e google plus) para esta iniciativa. Este hashtag é #MarineirosEn Loita. Cómpre lembrar que cada vez que unha persoa asina a petición a Plataforma Change.org envía automáticamente  un correo electrónico a Consellería de Pesca, directo aos fuciños de Rosa Quintana. Esta iniciativa xunta ca da autovía confirman  a implicación absoluta dos redactores de Camarinas.eu ca dura realidade actual de Camariñas, da Costa da Morte e por extensión de Galicia. E ahí seguiremos, cos nosos mariñeiros ata o noso derradeiro alento. Porque sen cerco viable non hai Camariñas posible. Xogámonos literalmente a vida. ¡¡Vamos todos a firmar!!
  • Mariñeiros de Camariñas na manifestación para defensa do Cerco

    Sobre todo, vivimos días ridículos. Pense vostede a cousa máis descabellada, a máis inexplicable, máis sin xeito vamos, e ahí a verá feita realidade a non moito tardar e protagonizada sempre por un político. Cousas que, nunha época de raciocinio elemental, tristemente xa desaparecidas, creímos que nunca veríamos: as dun Presidente da Xunta de Galicia e de todo o seu Goberno aos que se lles da por convertirse en fervientes abanderados do Cerco Vasco, condenando á quiebra, á ruina e á desaparición aos seus propios representados; as dun Secretario de Estado para o Deporte, que sin que viñera moito ao caso, a conta do escandaloso Neymargate acusou veladamente de prevaricar a un Xuiz da Audiencia Nacional, de facer mal o seu traballo aos técnicos da Axencia Tributaria, insinuou como-si-aquí-no-pasara-nada prácticas fraudulentas masivas entre os clubs de fútbol (¡sobre os que el manda!) e abonouse á teoría da conspiración deixando caer que detrás de todo estaba, como no, o Real Madrid, facendo bos as teorías da prensa independentista deportiva catalana (Florentino que chamou a Aznar que chamou a Gallardón que chamou ao Fiscal Xeral do Estado que chamou ao Xuiz que chamou a Messi que vomitou por el que...). E todos a semellanza do replicante de Blade Runner poderemos contarlle aos nosos fillos aquela frase famosa de "He visto cosas que vosotros no creeríais", cachalotadas á marxe. Tal vez todo se deba a unha conxunción de vergonza e respeto, de falta delas queremos decir: os políticos perdéronnos definitivamente o pouco respeto que nos gardaban e como vergonza xa nunca tiveron ahí temos este letal resultado.
  • Nova ultraxe ao sector pesqueiro camariñán

    Ao recente desprecio cometido en Fitur polo Presidente da Xunta de Galicia contra Camariñase por extensión toda a Costa da Morte, hai que engadir unha nova ultraxe. De maior calado e importancia ésta, xa que aquela só era anecdótica e indiciaria dunhas actitudes e uns comportamentos por quen a perpetraba, neste caso o que pensábamos era o Presidente de todos os galegos. O novo ataque que pon en perigo o futuro económico de Camariñas, que torpedea sen miramentos a línea de flotación da economía do noso concello, ven representada pola nova proposta da Unión Europea de reparto das cuotas de xurel e xarda, que discrimina de forma evidente e escandalosa as flotas do cerco de Galicia, Asturias e Cantabria en favor das do País Vasco e que conta sorpredentemente co visto bo da Conselleira do Medio Rural e do Mar, Rosa Quintana. Tal e a situación que un sector en pe de guerra manifestábase en número de 1.500 mariñeiros este pasado venres 7 de febreiro en San Caetano diante da Consellería que debería ter como obxectivo principal e único velar polos intereses daqueles que lle pagan os seus soldos.
  • EXCLUSIVA!! Embarcación embarrancada en Reira

    Realmente era o único que lle faltaba ao peor inverno, o máis maléfico, o máis devastador, o máis agreste, en décadas. A imaxe máis típica da Costa da Morte tiña lugar na madrugada deste martes 14 de xaneiro de 2014 cando embarracaba en Reira a gabarra de nacionalidade moldava "Prima", de 105 metros de eslora, que ía en tránsito dende Odessa (Ucrania) a Riga (Letonia) cun cargamento de terra. O suceso acaecía á altura da pequena urbanización situada no lado dereito do camiño que leva ao Cemiterio dos Ingleses, cando o Prima que estaba a ser remolcado por outra embarcación debido á forte marexada existente na zona perdío o contacto co seu remolcador (o West, con bandeira das Antillas Holandesas) e fui embarracar nas pedras do litoral camariñán. Elo debíose a que rompío o cabo do remolque e fui enredarse na hélice. O cabo xa rompera a última hora da tarde preto do Cabo Touriñán, de xeito que o buque de Salvamento "Don Inda" que en principio se aproximaba ata o lugar para prestar auxilio ao Prima decidío finalmente remolcar o West e poñer así a salvo aos seis tripulantes do mesmo. Xa mañán de deste martes ata o lugar desprazáronse técnicos de Salvamento Marítimo procedentes da base estratéxica de Fene para inspeccionar o estado da gabarra e tomar as medidas pertinentes. Un lugar, epicentro de naufraxios dramáticos de distinto calado para a navegación, dende traxedias humanas insondables como a do Serpent, ata embarracamentos sen maiores consecuencias, no que tiña lugar este novo accidente marítimo do que en principio non hai que lamentar perdas humanas. Non podería ser ésta a única desgracia marítima dado o estado da oleaxe e as prediccións para os días vindeiros que alertan sobre un novo temporal, polo que dende esta redacción pregamos se extremen todas as precacións necesarias.
  • Mañán de Marisqueo na Area da Vila

    Na mañán deste frío e desagradable luns 18 de novembro de 2013 entraba en serio funcionamento un dos motores económicos do Concello: un disperso continxente de mariscadores afánabase entre as fértiles areas da Vila de Camariñas. Trataban de revertir a sorte do que non deixaba de ser un mal ano, un exercicio que vía alá pola primavera como unhas chuvias masivas provocaban unha mortantade inxente de ameixa e berberecho no litoral xaviñán. Unha escaseza de marisco a sumar á falta de capturas que caracterizou o ano da flota do cerco. Agora, a cofradía opta por deixar descansar os seus dous bancos habituais, Ariño e Vasa, cunha explotación refrenada ao mínimo indispensable e experimenta colleita no criadeiro de Area da Vila. Alí diseminados puntos negros no horizonte dun xélido albor tentaban aportar o seu grao de area na heroica labor de levantar unha fráxil economía de tempos de guerra. A que ven constituida pola peor das pragas á que pode verse sometida un concello como Camariñas: o dun ano escaso tanto en capturas como en marisqueo. Tratando de revertir esa aciaga sorte un continxente de mariscadoras se afanaba unha xélida e desapacible mañán de finais do tétrico Ano do Noso Señor de 2013.
  • As boas capturas volven ao noso porto

    Varias embarcacións de Camariñas fixeron topes de xurelo francés e español esta noite

    Estaba sendo un verán, en realidade todo un ano, nefasto en canto a capturas da flota camariñana. Algún caso illado sí que había de cando en vez, pero a tónica xeral eran barcos volvendo baleiros das súas infructuosas campañas. Elo caía sobre a economía de Camariñas como unha bomba de acción retardada que co seu efecto arrastre traía como consecuencia bares sen clientes, restaurantes dependendo en exclusiva de turistas e demáis negocios sobrevivindo cun coitelo entre os dentes xusto nos peores momentos da crise económica, política e moral que afunde España cada día un pouco máis. E nestas, como un sono dunha noite de verán, as boas capturas voltaron ao noso porto na madrugada deste venres 9 de agosto de 2013.
  • Temporal de nordeste en Camariñas

    Problemas no porto de Camariñas debido ao temporal de nordeste

    Nunha vila costeira do Sur de Galicia, nun paradigmático barrio mariñeiro, os seus veciños esperaban ansiosos e ilusionados ás cacharelas de San Xoán: durante dúas semanas completas, grandes e pequenos, acarrearan leña en cantidades inxentes cara o borde do coqueto paseo marítimo, alí onde se formaba ca baixamar o típico areal de fango e verdín e ata foran quen de sumar á xigantesca pira que estaba en cernes dúas embarcacións abandoadas que dende tempo inmemorial xacían moribundas ao carón das súas pedras. Todo estaba listo para que, apenas faltando dúas horas para o inicio da explosión piroplástica, unha grúa baixara ao areal e dende alí apilara a madeira enriba dos vellos buques condeados e empezara a festa: o bar do barrio poñería a comida (churrasco e xurelos) e a música unha banda local especializada en versionar a Elvis e aos Stray Cats. O Sur profundo dos Estados Unidos no Sur clásico das Rías Baixas.
  • Barcos das Rías Baixas en Camariñas

    Varios barcos das rías baixas recalan en Camariñas en busca da preciada sardiña

    O xoves 20 de xunio da primavera máis xélida da historia recente do mundo un destacamento marítimo de Portosín tomaba ao asalto as instalación do Muelle Novo de Camariñas. Facía de improviso e con certas prisas abrumado pola chegada inminente da data crucial da noite do 23 de xuño. Acudían na procura da tan preciada sardiña de San Xoán, baixo a cifra mareante dos 130 euros/caixa que chegou a acadar o tan preciado manxar nas lonxas don contornos na data de autos. Sen embargo as perspectivas non eran boas: expulsados das augas da súa terra, un Barbanza a mar aberto, pola escaseza do producto chegaban a outros mares nos que o panorama non era moito mellor. Contan os mariñeiros antigos que no ano corrente do Noso Señor de 2013 a sardiña tarda en vir, que as redes voltan baleiras para terra, posiblemente debido a unhas desacostumadas e xélidas temperaturas que convirten as augas nun océano glacial ártico. Un mar xeado a unha temperatura inusualmente baixa que conleva a inexistencia de capturas e a ruina completa da economía dunha vila mariñeira.