 Ao longo de todos estes anos, toda unha vida, estivo alí: agazapada nun recodo do camiño, oculta ás miradas furtivas dos viandantes que unha e outra vez pasaban polas súas alturas, constituindo o derradeiro paso dunha vía de auga na que antes se atopaban o así denominado Geymes ou a Fontetanboa, pero non foi ata unha tarde nas idus de abril dun ano na segunda década do s. XXI, aproveitando a apertura dunha serie de senderos ata o mar polas brigadas de loita contra incendios da Xunta de Galicia, cando un xoven reporteiro e o seu intrépido e fiel acompañante, tal vez rememorando as andanzas plasmadas no mundo do cómic oitenta anos antes por un católico e conservador escritor belga, decidiron acometer por vez primeira nas súas vidas unha viaxe ata a remota e olvidada Furna de Herba, a así tamén bautizada pola sabiduría popular dun pobo antigo como "Furnaderba".
E así iníciase por unha sendeiro alfombrado cos restos moribundos das grandes masas de toxos que reinaban sobre o lugar a baixada cara unha furna onde con anterioridade tan só eran visibles, moi de tarde en tarde, as siluetas diminutas de algún que outro pescador de cana. No último tramo os toxos deixan paso a unha herba mullida e frondosa á que da vida un impetuoso regato que morre nunha pequena cascada e que dende arriba, ao outro lado do camiño de terra que leva cara a Reira, trae orixe de Fontetanboa, tendo unha obrigada e momentánea parada no "Depósito de Juan", o así chamado "Geymes". Unha vez a pe de furna os bolos inundan o lugar e un non pode evitar recordar a pedregosa praia escandinava na que Max Von Sydow e a Morte xogaban ao xadrez a partida definitiva ("El Séptimo Sello", Ingmar Bergman, 1957) ou aquelas agrestes e limosas nas que cabaleiros artúricos solventaban as súas loitas de poder ao compás marcado polo Mago Merlin na Britannia da orixe dos tempos ("Excalibur", John Boorman, 1981). Asemesmo, unha sensación de soidade absoluta e medo sobrecollen a alma e non se pode evitar temer que nalgún momento todos eses montes vaian a desplomarse sobre un xoven reporteiro e o seu intrépido e fiel acompañante, dignos émulos (tal vez sen pantalóns bombachos, tal vez sen o pedigree dun fox terrier, tal vez non no Congo nin en Sildavya nin nunha illa negra nin na Lúa) nas idus de abril dun ano na segunda década do s. XXI daquelas aventuras plasmadas no mundo do cómic oitenta anos antes por un católico, conservador e xenial escritor belga.
Artigos relacionados que che poden iinteresar:
Me Gusta
0
Por favor, registrate para calificar.
|
Comentarios dos USUARIOS REXISTRADOS
Comentarios de FACEBOK
18.05.2013 20:17
A javier Taboadaya se de sobras las palabras que va a decir,ladran luego cabalgamos ,en todas las democracias ...
Diego Alonso Fotógrafo 
Asociación Camarinas.eu Camariñas na Rede 
SOCIALISTAS DE CAMARIÑAS 
Siareiros do XAVIÑA FC 
Historia Fotográfica de Camariñas 
Cinéfilos de Camariñas 
Abrindo Rejo - Xaviña 
Ana - Centro de Estética e Beleza en Camariñas 
Peluquería Montse 
ASESORIA LEMA, PONTE DO PORTO
Comentarios
É este, un reportaxe narrado de forma maxistral. Un mais, de tantos e tantos, á que tan mal nos ten acostumados o noso canciño explorador Bender.
Noraboa, compañeiro.
Antonio Puertas
Suscripción de noticias RSS para comentarios de esta entrada.